جايگاه رساله ي استادي در فلسفه ي نقدي كانت

حيات فلسفي كانت مشتمل بر دو دوره ي پيشانقدي (تا ۱۷۷۰.م) و نقدي است. رساله ي استادي كانت كه در سال ۱۷۷۰. م تاليف شده است، كانت را در ميانه ي پرواز نشان مي دهد. اساساً دوره هاي گذار در تاريخ فلسفه اهميت ويژه اي دارند چون مي توانند ما را با مسائل اصلي فلسفي در دوره تكون و شكل گيري آنها از نزديك آشنا كنند و افزون بر تسهيل فهم و درك اهميت راه حل ها و نوآوري ها ريشه شناسي اصطلاحات خاص فيلسوف را نيز ميسر كند. در رساله ي استادي، با تفكيك حساسيت و عقل شناخت پديداري به حساسيت و شناخت نفس الامري به عقل اختصاص داده مي شود. در همين رساله، كانت به عامل زمان و مكان به عنوان صورت ادراك كه وظيفه ساماندهي به معرفت را ايفا مي كند، تفطن مي يابد. بعدها مسئله چگونگي تطابق مفاهيم عقلي با اعيان غير محسوس توجّه او را جلب كرد و در رويارويي با اين مسئله مفاهيم عقلي را هم ناظر به عالم پديداري دانست؛ ولي تحت تاثير شبهات هيوم در باره عليت اطلاق آن مفهوم بر عالم پديداري نيز محل سوال قرار گرفت و راه براي طرح آموزه ي عناصر پيشيني در دوره نقدي گشوده شد.