بازانديشي مفهوم شطح در آثار روزبهان بقلي

عرفان برجسته ترين عنصر پديد آمده در فرهنگ ايراني – اسلامي، و عرفان خويي از مهم ترين خصوصيات روح انسان ايراني است. اگر عرفان به شيوه ي بازانديشانه مطالعه شود، پيام و انديشه هاي مفيدي براي انسان معاصر خواهد داشت. بازانديشي، شيوه ي انديشيدني است كه موضوع و مفهومي كه پيشتر در سنّتي ديگر به انديشه درآمده، اكنون در فضاي فرهنگ معاصر و در مقابل پرسش هايي متفاوت به انديشه در مي آيد. نمايندگان پرشمار اين سنت، هر يك برجستگي خاص خود را دارد، بنابراين از جهتي خاص مي تواند مورد توجه و بازانديشي قرار گيرد. روزبهان بقلي دست كم از دو حيث مي تواند براي انديشمندان معاصر درس آموز و محل تأمل باشد. يكي تفسير عالم و آدم بر مبناي عشق و ديگري تعريف و تفسيري كه از معنا و مصداق شطح به دست داده است. در ميان متفكران معاصر، هانري كربن بيش از ديگران به اين موضوع توجه كرده است. نگارنده در اين مقاله مي خواهد وجه دوم اهميت روزبهان را بررسي كند.