بررسي نقش اقامتگاه‌هاي بوم‌گردي در گردشگري پايدار و حفظ فرهنگ بومي (موردمطالعه: شهر ميبد)

اقامتگاه‌هاي بوم گردي با ويژگي‌هاي محيطي متناسب با فرهنگ و طبيعت محلي،به نگهداري و حفاظت از ميراث فرهنگي كمك مي‌كنند و تجربه‌ ارتباط نزديكتر با محيط را فراهم مي‌سازند‌.با توجه به اهميت بوم‌گردي و همچنين حفظ فرهنگ بومي،پژوهش حاضر قصددارد نقش اقامتگاههاي بوم‌گردي شهر ميبد را در توسعه گردشگري از جنبه‌هاي مختلف اقتصادي،اجتماعي و كالبدي بررسي نموده و ضمن معرفي فرهنگ اين شهر،تأثيرگذاري اين اقامتگاه‌ها را در حفظ ارزش‌هاي فرهنگي اين خطه از ايران مشخص نمايد.رويكرد كلي پژوهش، از نوع پژوهش‌هاي كمي، روش تحقيق،توصيفي-تحليلي و شيوه گردآوري داده‌ها، مبتني بر داده‌هاي كتابخانه‌اي و پيمايشي (از طريق پرسشنامه) است. جامعه آماري شامل مردم محلي و مسئولان مرتبط با اقامتگاه‌هاي بوم‌گردي بوده و روش نمونه‌گيري بصورت طبقه‌بندي بوده است. براي تحليل داده‌ها از آزمون‌هاي آماريT تك نمونه‌اي، همبستگي پيرسون و مدل رگرسيوني مبتني بر داده كاوي موسوم به CART استفاده شده است.نتايج حاكي از آن است كه از نظر همه گروه‌هاي جامعه آماري، به نوعي ايجاد اقامتگاه‌هاي بوم‌گردي از جنبه‌هاي مختلف در شهر ميبد تأثيرگذاري داشته است ولي اين تأثيرگذاري بر بعد فرهنگي اين شهر بيشتر از ساير ابعاد بوده و از نظر گروه كارشناسان و متوليان،تأثيرات اقتصادي قابل توجه نبوده است.ازسوي ديگر همبستگي مستقيم و معناداري بين ايجاد اقامتگاه‌هاي بوم‌گردي وتوسعه گردشگري در شهر ميبد وجود دارد كه بدان معناست با افزايش تعداد اين اماكن،توسعه قابل توجه گردشگري در شهر ميبد با توجه به عوامل زمينه‌ساز ديگر در سطح بالاتري اتفاق خواهد افتاد.بر اين مبنا، راهكارهاي اصلاح عناصر مديريتي گردشگري در ميبدو اعطاي وام‌هاي كم بهره به متوليان اقامتگاه‌هاي بوم‌گردي پيشنهاد مي‌شود.