مدل‌سازي و بهينه‌سازي اثر متوازن‌كردن جيره جوجه‌هاي گوشتي و دماي حالت‌دهنده بر كيفيت فيزيكي پلت و بازدهي توليد كارخانه خوراك طيور

هدف از اين پژوهش بررسي اثرات چربي افزوده شده در مخلوط‌كن، پروتئين خام جيره و دماي حالت دهنده بر شاخص ماندگاري پلت، انرژي الكتريكي مصرفي هنگام توليد خوراك با استفاده از ابزارهاي مدل‌سازي محاسباتي بود كه از 192 نمونه خوراك جوجه‌هاي گوشتي با سطوح مختلف چربي افزوده شده در مخلوط‌كن (چهار سطح) و پروتئين خام (چهار سطح) در اجزاي خوراك و دماهاي مختلف حالت دهنده (سه سطح) براي تعيين شاخص ماندگاري پلت، شاخص تصحيح ‌شده ماندگاري پلت و انرژي الكتريكي مصرفي هنگام توليد خوراك استفاده شد. براي تحليل اين داده‌ها مدل‎هاي تابعيت خطي چندگانه و شبكه‌ي عصبي مصنوعي مورد استفاده قرار گرفت. هر دو مدل ذكر شده توانايي پيش‌بيني مقدار شاخص ماندگاري پلت، شاخص تصحيح ‌شده ماندگاري پلت و انرژي الكتريكي مصرفي هنگام توليد خوراك را داشتند؛ اما دقت پيش‌بيني مدل شبكه‌ي عصبي مصنوعي نسبت به مدل تابعيت خطي چندگانه براي هر سه خروجي بيشتر بود. با استفاده از مدل شبكه‌ي عصبي مصنوعي بهينه‌سازي انجام شد كه در اين محاسبات براي رسيدن به بيشترين ميزان ممكن كيفيت فيزيكي پلت و كمترين ميزان ممكن انرژي الكتريكي مصرفي مقدار پروتئين خام، 20-20/5 درصد و دماي حالت دهنده، 85 درجه سلسيوس پيش‌بيني شد، اما ميزان چربي براي بيشترين مقدار كيفيت فيزيكي پلت، يك درصد و براي كمترين مقدار انرژي الكتريكي مصرفي هنگام توليد، چهار درصد پيش‌بيني شد. بر اساس نتايج حاصل، مدل شبكه‌ي عصبي مصنوعي مي‌تواند در شرايط كاربردي در پيش‌بيني دقيق‌تر مصرف برق و كيفيت خوراك توليد شده به منظور دستيابي به وضعيت مطلوب در كارخانه‌هاي توليد خوراك كمك كند.