تأثير منابع مختلف روي بر جمعيت‌هاي ميكروبي، آنزيم‌هاي هيدروليتيك و فراورده‌‌هاي تخمير برون‌تني شكمبه‌اي در گوسفند

اين پژوهش به‌منظور مقايسه تأثير منابع مختلف روي بر جمعيت‌هاي ميكروبي، آنزيم‌هاي هيدروليتيك و فراورده‌هاي تخمير برون‌تني شكمبه گوسفند اجرا شد. پنج جيرۀ بدون مكمل روي (شاهد) يا حاوي سولفات روي، اكسيد روي، نانواكسيد روي و روي-متيونين ارزيابي شدند. آزمون‌هاي گاز 24 و 72 ساعته در قالب طرح كاملاً تصادفي انجام شد و جمعيت‌هاي ميكروبي، آنزيم‌هاي هيدروليتيك، متان، فعاليت آنتي‌اكسيداني، هضم‌پذيري ماده آلي (OMD)، انرژي قابل سوخت‌وساز (ME)، سوبستراي تجزيه‌شده حقيقي (TDS)، توده ميكروبي، ضريب تفكيك‌پذيري (PF) و اسيدهاي چرب فرار (VFA) تعيين گرديدند. تعداد كل باكتري‌هاي پروتئوليتيك و فعاليت پروتئاز در اثر مصرف منابع آلي، معدني و نانوذرات روي كاهش يافت (0/05 P). مصرف منابع متيونين، اكسيد و سولفات روي موجب افزايش فعاليت آلفاآميلاز شد (0/05 P). تعداد كل پروتوزوآ در انكوباسيون 24 ساعته در اثر منابع روي جيره‌اي روند كاهشي نشان داد. كل باكتري‌هاي سلولوليتيك، كربوكسي‌متيل سلولاز، ميكروكريستالين سلولاز، فعاليت تجزيه‌كنندگي كاغذ صافي، ظرفيت آنتي‌اكسيداني، توده ميكروبي و PF بين تيمارها يكسان بود. مكمل‌هاي متيونين، اكسيد و سولفات روي موجب افزايش OMD، ME، TDS و كل VFA شدند، درحالي‌كه آمونياك و نسبت استات:پروپيونات را كاهش دادند (0/05 P). توليد متان 24 ساعته نيز با مصرف مكمل‌هاي روي كاهش يافت (0/05 P). درمجموع، افزودن مكمل‌هاي سولفات، اكسيد و متيونين-روي به جيره (30 ميلي‌گرم روي در كيلوگرم ماده خشك) با هدف بهبود فعاليت آلفاآميلاز و قابليت هضم و كاهش فعاليت پروتئوليتيك، تجمع آمونياك و متان قابل توصيه است اما تغذيه نانواكسيد روي توصيه نمي‌شود. تحقيقات بيشتري در مورد اثر منابع روي بر ميكروب‌ها و آنزيم‌هاي شكمبه در شرايط جيره‌اي متفاوت نياز است.