بررسي تاثير بهينه سازي پوسته خارجي و جدار نورگذر بر كاهش مصرف انرژي و زمان بازگشت سرمايه ساختمان هاي آموزشي در اقليم معتدل با تابستان‌هاي خشك و بسيار گرم

محيط داخلي راحت براي سلامتي، عملكرد و بازدهي تحصيلي دانش‌آموزان در مدارس ضروري مي‌باشد. ميزان بالاي مصرف انرژي جهت تامين شرايط آسايش محيطي در ساختمان هاي آموزشي ايران، اين ساختمانها را با مصرف انرژي بيش از 160 كيلووات ساعت بر مترمربع در زمره بزرگترين مصرف كنندگان بخش انرژي قرار داده است و نياز به كاهش مصرف انرژي در اين بخش از طريق راهكارهاي همساز با محيط زيست ضروريست. هدف اين تحقيق كاهش مصرف انرژي و تامين شرايط آسايش در ساختمان‌هاي آموزشي از طريق ايجاد تغييرات در لايه‌بندي عناصر پوسته ساختمان شامل ديوارها و جدارهاي نور گذر به عنوان يك راهكار تركيبي ايستا است. روش تحقيق در اين مطالعه به‌صورت كمي و مدل‌سازي از طريق استفاده از نرم‌افزار ديزاين بيلدر مي‌باشد و به بررسي وضع موجود و بهينه‌سازي انرژي ساختمان با متغيرهاي؛ نوع عايق، ضخامت عايق حرارتي ديوار ها، لايه‌بندي عايق، نوع و ضخامت شيشه، گازهاي مابين جدار، ضخامت جدارها پرداخته شد. نتايج نشان داد كه در ساختمان موردمطالعه استفاده از عايق پلي‌اورتان در داخلي‌ترين لايه (پشت گچ نازك‌كاري) كلاس درس‌هاي جنوبي و شمالي باضخامت 10 سانتي‌متر بهينه‌ترين عملكرد را داشته است. همچنين در كلاس درس شمالي جدار نور گذر 2 جداره با شيشه كم گسيل با ضخامت شيشه 3 ميلي‌متر و 13 ميلي‌متر گاز آرگون با 28.40 درصد كاهش مصرف انرژي و همچنين در كلاس درس جنوبي با پنجره هاي با جدار نور گذر 3 جداره و شيشه معمولي 3 ميلي‌متر و 13 ميلي‌متر هوا 23.04 درصد كاهش مصرف انرژي مناسب‌ترين عملكرد را در بين ساير پيكربندي‌ها را داشته است. همچنين در محاسبه زمان بازگشت سرمايه مشخص شد كه عايق پشم شيشه با زمان بازگشت سرمايه 27/92 سال مناسب ترين گزينه عايق كاري از جنبه بازگشت سرمايه است.