ارزيابي شدت آلودگي عناصر بالقوه سمي در غبار درون‌ ساختماني كلان ‌شهر تهران

رشد جمعيت و افزايش شهرنشيني، انسان را در معرض آلاينده‌هاي شهري بيشتري قرار مي‌دهد، به‌ويژه در شرايطي كه مجبور به گذراندن مدتي طولاني در فضاهاي بسته و با تهويه اندك هستند. اين مطالعه، نخستين پژوهش در باره آلاينده‌هاي غيرآلي درون‌ساختماني شهر تهران است كه با استفاده از شاخص‌هاي زمين‌شيميايي، شدت آلودگي عناصر بالقوه سمي را در غبارهاي درون ساختماني تخمين مي‌زند.  از نواحي شلوغ و مركزي شهر تهران، 31 نمونه غبار به روش نافعال از درون ساختمان‌هاي مسكوني و اداري برداشت و پس از آماده‌سازي، تجزيه شيميايي با استفاده از طيف‌سنجي جرمي پلاسماي جفت‌شده القايي در آزمايشگاه دانشگاه روويرا شهر تاراگونا اسپانيا انجام شد. شاخص‌هاي زمين‌شيميايي منفرد شامل ضريب آلودگي، شاخص زمين‌انباشت و ضريب غني‌شدگي، و شاخص‌هاي تجمعي شاخص بار آلودگي و شاخص پتانسيل ريسك بوم‌شناختي (اكولوژيك) براي تعيين شدت آلودگي در نمونه‌هاي غبار محاسبه شدند. نتايج آناليز عنصري نشان داد كه عناصر آرسنيك، كادميم، مس، جيوه، سرب و روي در غبار درون ساختماني شهر تهران غلظت هاي بالاتري نسبت به برخي شهرهاي جهان نشان مي‌دهند. در مقابل، عناصر كبالت، كروم، نيكل و واناديم، مقادير اندكي را نشان مي‌دهند. اين يافته توسط شاخص‌هاي تجمعي و شاخص منفرد ضريب آلودگي  تاييد شد،  در حالي كه شاخص‌هاي ديگر سطح پايين تا متوسط آلودگي را نشان مي‌دهند. بر اساس نتايج غلظت عناصر در نمونه‌ها مي‌توان به اين نتيجه رسيد كه شاخص‌هاي با سطح متوسط تا پايين آلودگي در تحليل حاضر قابل اطمينان نبوده و توصيه نمي‌شوند.