ارزيابي اكتيويته ويژه لوتسيوم-177 توليدي به دو روش مستقيم و غيرمستقيم با استفاده از رآكتور تحقيقاتي تهران

در پژوهش حاضر به بررسي امكان توليد راديونوكليد لوتسيوم-177، Lu^177، در رآكتور تحقيقاتي تهران، TRR، پرداخته شده است. Lu^177 با داشتن ويژگي‏هاي واپاشي هسته‏اي مناسب و هم‏چنين رفتار شيميايي مطلوب، يك راديونوكليد ايده‏آل جهت تهيه راديوداروهاي درماني است. برخي از راديوداروهاي حاوي Lu^177 در حال حاضر در كشور در درمان انواع سرطان استفاده مي‏شود و بسياري از آن ها تحت آزمايشات باليني هستند. راديونوكليد Lu^177 را مي‏توان يا مستقيماً از طريق واكنش Lu^177Lu(n,γ)176 يا به طور غيرمستقيم طي واكنش 176Yb(n, γ)177Ybβ−→177^ Lu توليد كرد. بازده پرتودهي Lu^177 در هر دو مسير توليد به صورت تجربي در 14 روز تابش در شار نوتروني حرارتي 5×10^13 cm-2.s-1، تعيين شده و با محاسبات نظري مربوطه مقايسه شد. اثر شار نوترون حرارتي بالاتر و هم‏چنين كاهش درصد غني سازي Yb^176 بر تغييرات اكتيويته / اكتيويته ويژه حاصل، با استفاده از نرم افزار متلب به صورت تئوري مورد بررسي قرار گرفت. مشخص شد در هر دو روش توليد، شار نوترون بالاتر منجر به توليد اكتيويته / اكتيويته ويژه بالاتر مي‏شود. با اين‏حال، هيچ تأثيري بر سرعت افت اكتيويته ويژه طي دو هفته پس از پايان پرتودهي ندارد. به‏علاوه استفاده از  ايتربيم-176 با غناي پايين‏تر در روش غيرمستقيم، منجر به كاهش اكتيويته ويژه سريع تر طي دو هفته پس از پايان پرتودهي مي شود.