بهبود جذب يون استرانسيم با استفاده از عوامل كمپلكس‌ كننده نوع N و NO نشانده شده بر روي SiO2

با توجه به اهميت حذف يون استرانسيم موجود در پساب‌ هاي هسته اي، در كار حاضر ضمن سنتز ليگاندهاي هيدروكسي بنزآلدهيد پروپيل تري اتوكسي سيلان (Si-HL3(EtO)) و پيريديل متيليدين پروپيل تري اتوكسي سيلان (Si-L3(EtO)) به بررسي خصوصيات نانو ذرات سيليكاي اصلاح شده با اين ليگاندها به عنوان جاذب جامد در حذف يون استرانسيم از محلول آبي پرداخته شد و پارامترهايي مانند pH، زمان، جرم جاذب، دما و يون‌ هاي مزاحم مورد آزمايش قرار گرفت. بررسي رفتار جذبي جاذ ب‌ ها نشان داد با اصلاح سطح نانو جاذب توانايي آن در جذب يون استرانسيم در 6pH= از 6.31‌% به 86‌% و 22.11‌% به ترتيب با استفاده از ليگاندهاي Si-HL3(EtO) و Si-L3(EtO) افزايش مي‌ يابد. نتايج ايزوترم‌ ها و سينتيك ‌هاي جذب نشان داد كه فرايند اين جذب از ايزوترم لانگ موير و مدل شبه درجه دوم تبعيت مي‌ كند. هم‌ چنين مقادير به دست آمده از پارامترهاي ترموديناميكي نشان داد كه حذف استرانسيم از محلول آبي يك فرايند گرماگير و مقادير مثبت آنتروپي نيروي محركه فرايند جذب است.