تحليل ساختاري و سيستمي نظام نوآوري صنعت نفت ايران

در اين پژوهش كيفي كه از نوع توصيفي بوده و با راهبرد پژوهش مطالعۀ موردي انجام گرفته، نظام نوآوري صنعت نفت ايران در قالب اتخاذ رويكرد توأمان ساختاري و كاركردي (رويكرد سيستمي) به‌طور عميق و در بافت طبيعي خود از ديد مشاركت‌كنندگان موردمطالعه و تحليل قرار گرفته است. در اين پژوهش بر مبناي چارچوب نظري مشتمل بر پنج مؤلفۀ سيستمي نظام نوآوري، بازيگران و ارتباطات في‌مابين آن‌ها بررسي شده‌اند. به‌منظور تأمين روايي سازه‌اي از مأخذ اطلاعاتي چندگانه (مصاحبه‌ها، مشاهدات و تحليل اسناد) و براي حصول روايي بيروني از نظريه‌هاي پيشين به‌عنوان چارچوب نظري اوليۀ پژوهش استفاده شده است. همچنين جذب و توسعۀ دانش و فناوري‌هاي راهبردي صنعت نفت به‌عنوان كاركرد اصلي نظام شناسايي و سه زيركاركرد براي آن معرفي شد. درمجموع شناسايي 29 چالش ساختاري و كاركردي موجود از منظر خبرگان، مكمل شناخت از اين نظام بوده و نهايتاً پيشنهاد‌هاي سياستي ارائه شده است.