آموزش كاركنان با استفاده از هوش مصنوعي (ارائه يك مدل سيستمي)

اين پژوهش با هدف ارائه مدل سيستمي آموزش كاركنان با استفاده از هوش مصنوعي انجام شده است. روش تحقيق، تركيبي از روش‌هاي كيفي و كمّي مي‌باشد. جامعه آماري در بخش كيفي شامل خبرگان آشنا به موضوع با تعداد نامحدود مي‌باشد و نمونه آماري در اين بخش به تعداد ۲۰ نفر با روش گلوله‌برفي انتخاب شده است. جامعه آماري در بخش كمّي شامل كليه متخصصين و كارشناسان مرتبط با موضوع تحقيق به تعداد نامحدود مي‌باشند كه ۳۸۴ نفر به روش تصادفي ساده به عنوان نمونه انتخاب شده است. براي جمع‌آوري داده‌هاي اين پژوهش از پرسش‌نامه‌هاي محقق ساخته استفاده شده كه روايي و پايايي آنها به تأييد رسيده است. تجزيه و تحليل داده‌ها در اين پژوهش در دو سطح آمار توصيفي و آمار استنباطي انجام گرفت. براي تكميل فرآيند دلفي در اين پژوهش از ضريب كندال به كمك نرم‌افزار SPSS استفاده شده است. جهت آزمون مدل تحقيق، از تكنيك معادلات ساختاري با استفاده از نرم‌افزار آماري Smart-PLS استفاده شده و نتايج نشان‌دهنده برازش مناسب مدل است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه ورودي‌هاي مدل شامل ۱- داده‌هاي آموزشي، ۲- اطلاعات شخصي، ۳- نيازهاي آموزشي، ۴- بازخورد كاربران، و ۵- داده‌هاي محيط كاري مي‌باشد. فرآيند مدل نيز شامل ۱- تعيين نيازها و هدف، ۲- جمع‌آوري داده‌ها، ۳- پيش‌پردازش داده‌ها، ۴- آموزش مدل هوش مصنوعي، ۵- ارزيابي و بهبود مدل، ۶- پياده‌سازي و استقرار، و ۷- پايش و بروزرساني مي‌باشد. در نهايت، خروجي‌هاي مدل شامل ۱- بازخورد فردي، ۲- پيشنهادات آموزشي،           ۳- پايش و پيگيري، و ۴- پشتيباني و راهنمايي است.