تأثير آموزش مبتني بر موك بر عملكرد كاركنان شهرداري تهران

هدف اين تحقيق بررسي تأثير آموزش مبتني بر موك بر عملكرد كاركنان شهرداري تهران مي‌باشد. تحقيق حاضر به لحاظ هدف، كاربردي و از نظر روش اجراي پژوهش, پيمايشي-مقطعي مي‌باشد. جامعه آماري شامل كاركنان در واحدهاي صف و ستاد شهرداري تهران به تعداد 70 نفر بودند كه در مجموع با استفاده از جدول مورگان، با استفاده از نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي، تعداد 60 نفر از كاركنان سه واحد (اداره كل رفاه و امور ايثارگران، مركز نوسازي و تحول اداري شهرداري تهران و مركز مطالعات و برنامه ريزي شهر تهران) از حوزه معاونت برنامه‎ريزي شهرداري شناسايي و انتخاب شدند. روش نمونه‌گيري طبقه‌اي نسبي    مي‌باشد. ابزار گردآوري در تحقيق حاضر پرسشنامه ساخته محقق و پرسشنامه استاندارد عملكرد كاركنان (استيفن، ۲۰۰۵) مي باشد. جهت تأييد مدل نهايي پژوهش، تحليل عاملي تأييدي انجام گرفت. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از نرم افزار  SPSS و PLS استفاده شد. مولفه هاي تشكيل دهنده الگوي آموزش موك شامل، اهداف، تعيين مخاطب، نيازسنجي، امكان‌سنجي، انتخاب عنوان، نوع عنوان، انتخاب پلت فرم، محتوا، پشتيباني، بستر تعاملي، درگيرسازي مخاطب، راهبرد ارزشيابي بودند و يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه آموزش مبتني بر موك بر عملكرد كاركنان شهرداري تاثير مثبت و معناداري دارد و نشان داد كه برازش كلي مدل مناسب مي‌باشد.