شناسايي عوامل موثر بر سازماندهي زنان سرپرست خانوار در ايران: پژوهشي با رويكرد فراتركيب

زمينه و هدف: در عصر حاضر ، وضعيت زنان و ميزان توانمندي آنان در بهبود كيفيت زندگي، يكي از شاخص ها ي مهم براي سنجش توسعه هر كشور است. به همين خاطر، از دهه‌هاي گذشته تاكنون مطالعاتي پيرامون اين موضوع انجام شده؛ اما مطالعات حول يك سؤال مشترك، غالباً ً نتايج ناهمسويي داشته‌اند. از اين رو، هدف اين پژوهش، تركيب يافته‌هاي پژوهش هاي كيفي و كمي انجام شده پيرامون عوامل موثر بر سازماندهي سرپرستان خانوار به منظور كسب نتيجه‌اي منسجم است. روش: روش پژوهش از نوع فراتركيب مطالعات كمي و كيفي دربازه زماني 1400-1390 به روش تعمدي غير احتمالي است كه حجم نمونه برابر با 23 سند تحقيقي است. اين اسناد برحسب اعتبار و روايي تحقيق، كيفيت پژوهش، معيار علمي-پژوهشي بودن و ارتباط با موضوع انتخاب شدند. يافته ها: يافته هاي نشان داد تاكنون در 3 بعد و 13 مؤلفه پيرامون عوامل موثر بر سازماندهي سرپرستان خانوار در ايران تحقيق صورت پذيرفته كه پس از طي مراحل متعدد مدل مفهومي مرتبط با اين موضوع ارائه شده است. عوامل اجتماعي، اقتصادي، و فرهنگي از اصلي ترين عوامل مؤثر بر سازماندهي و توانمندي سرپرست خانوار است؛ كه خود نيز از زيرمجموعه هايي تشكيل شده اند. اجراي صحيح ودقيق برنامه هاي توانمند سازي براي اقشار ضعيف وآسيب پذير جامعه مانند زنان سرپرست خانوار موجب اشتغال، افزايش سطح در آمد، ارتقا به طبقات بالاتر اجتماعي واقتصادي، و كاهش وابستگي به سازمان هاي و دولت مي شود.