بررسي ادراك حسابداران نسبت به استانداردهاي حسابداري مرتبط با ابزارهاي مالي: با تأكيد بر جنسيت و ويژگي هاي فردي

ابزارهاي مالي دارايي هاي قابل معامله اي هستند كه مي توان از آن ها براي افزايش سرمايه، پوشش ريسك و سفته بازي استفاده نمود. عموماً حسابداري و گزارشگري ابزارهاي مالي پيچيده است. تاكنون در ايران براي حسابداري ابزارهاي مالي دو استاندارد به شماره هاي 36 (ارائه) و 37 (افشاء) تدوين شده است. در همين راستا، پژوهش حاضر تلاش دارد تا ادراك حسابداران نسبت به پيچيدگي اين دو استاندارد را با تأكيد بر جنسيت و ويژگي هاي فردي مورد مطالعه و بررسي قرار دهد. اين پژوهش به لحاظ هدف كاربردي و به لحاظ روش گردآوري داده‎ها توصيفي-پيمايشي است. داده‌هاي پژوهش حاضر از طريق توزيع پرسش‎نامه بين 170 حسابدار شاغل در شركت هاي عضو بورس اوراق بهادار تهران گردآوري‌ شده است. تحليل داده هاي پژوهش با استفاده از روش آزمون تي تك جمله اي، رگرسيون خطي چندگانه و آزمون فريدمن انجام شده است. طبق يافته هاي اين پژوهش از ديد حسابداران، حسابداري ابزارهاي مالي پيچيده است. همچنين متغيرهاي جنسيت، دروس دانشگاهي گذرانده شده، آموزش ضمن خدمت و تجربه بر پيچيدگي هاي ادراك شده حسابداران نسبت به حسابداري ابزارهاي مالي از چهار منظر شناسايي، ثبت/اندازه گيري، افشاء و ريسك اثرگذار است. درنهايت، هرچه ادراك حسابداران نسبت به استانداردهاي 36 و 37 بهبود يابد، به همان ميزان به كارگيري اين قبيل استانداردها نيز تسهيل خواهد شد.