پسوندهاي فريب‌كار زبان فارسي (ناگفته‌هايي دربارۀ ساخت‌واژه)

موضوع اين گفتار ساخت‌واژه در زبان فارسي است. در اين گفتار به واژه‌هاي مشتق پسوندداري پرداخته‌ مي‌شود كه مطابق قاعدۀ معمولي ساخت‌واژۀ زبان فارسي، قابل تحليل نيستند، بلكه شيوه و روش خاصي را دنبال مي‌كنند، درواقع جزئي از واژه‌هاي تاريخي زبان فارسي هستند و روش تاريخي ساخت‌واژي بر آنها حاكم است. اين پسوندها عبارت‌اند از: -ار، -سار، -يار و -مان. ازآنجايي‌كه تشخيص كاركرد اين پسوندها در واژه‌هاي مشتق در تجزيه و تحليل كار چندان آسان نمي‌نمايد، در اينجا با عنوانِ «پسوندهاي فريب‌كار» نام‌گذاري شده‌اند. طرح كردن اين نمونه‌ها به پژوهشگران زبان فارسي كمك مي‌كند تا از مسائل جزئي و سادۀ زبان، چشم‌پوشي نكنند و آنها را در كار بررسي زبان و به‌ويژه ساخت‌واژه و واژه‌سازي زبان فارسي هوشيار كند. اساساً بررسي‌هاي زباني نيازمند اين‌چنين ريزبيني‌هاي دقيق است.