بررسي هويّت دستوري فعل‌هاي همكرد و كمكي در فرهنگ‌هاي فارسي

در مقالۀ حاضر به بررسي هويت دستوري فعل در فرهنگ‌هاي فارسي پرداخته شده‌است. به اين منظور، ملاك‌هاي مورد نظر فرهنگ‌نويسان در تميز مقولۀ دستوري فعل از ساير مقوله‌هاي واژگاني بررسي شده و دسته‌بندي دووجهي فعل متعدي در مقابل فعل لازم تبيين گرديده‌است. سپس به كاركرد برخي فعل‌هاي سادﮤ زبان فارسي به‌عنوان فعل همكرد اشاره شده و پس از مطالعۀ رفتار اين فعل‌ها با استفاده از رويكرد تجزيه‌اي و با تكيه بر معناي رويدادي اين فعل‌ها، بر لزوم اختصاص «فعل همكرد» به‌عنوان هويت دستوري مستقل در فرهنگ‌هاي فارسي تأكيد شده‌است. در ادامه، به كاركرد ديگري از سه فعل سادﮤ زبان فارسي (داشتن، خواستن، بودن) به‌عنوان فعل كمكي پرداخته شده‌است. در اين پژوهش نشان داده‌ايم به‌رغم اينكه فعل‌هاي كمكي جزء مقولات نقشي هستند نه واژگاني، براي پرهيز از ارائۀ اطلاعات غلط در فرهنگ با درج اين كاركرد به‌عنوان يك برش معنايي ذيل هويت دستوري فعل لازم يا متعدي، لازم است «فعل كمكي» به‌عنوان هويت دستوري مستقلي به فرهنگ‌هاي فارسي افزوده شود.