كوسه‏‏‌‌لر: پيشينۀ طايفه‏‏‌‌هاي ايراني در قلمرو عثماني

مرزهاي سياسي پوشانندۀ حقايق‏‏‌‌اند و وحدت جغرافيايي و انساني را در چهرۀ كثرتي اختلاف‏‏‌‌برانگيز مي‏‏‌‌نمايانند. افراد و گروه‏‏‌‌ها و جمعيت‏‏‌‌هاي انساني كهن‏‏‌‌درختاني را مانند كه اگرچه در ظاهر منفردند، در واقع ريشه در ريشه، پيوستگي و يگانگي دارند. جمعيت‏‏‌‌هاي عشايري چنين وضعيتي دارند؛ يگانه ولي پراكنده‏‏‌‌اند. «روزگار وصل» جستن، براي يكي از طوايف ايل شاهسون بغدادي به نام كوسه‏‏‌‌لر (Küseler/ Köseler)، هدف اين مقاله بود و نويسنده، با ابتناء بر روش بينارشته‏‏‌‌اي تاريخي و مردم‏‏‌‌شناختي، بر آن شد كه به تحقق دربارۀ هويت و سكونتگاه نخستين و مهاجرت‌هاي بعدي اين طايفه بپردازد. نتبجۀ تحقيق بيانگر اين است كه براي جستجوي ريشه و فرايند شكل‏‏‌‌گيري اين طايفه و هويت‏‏‌‌يابي آن بايد بازۀ مكاني تركستان تا بالكان و بازۀ زماني چندصدساله‏‏‌‌اي را در نظر داشت.