اثر سطوح مختلف ليزو‌فسفوليپيد بر عملكرد، تجزيه‌پذيري، فراسنجه‌هاي تخمير، جمعيت ميكروبي شكمبه و اسيد‌هاي چرب لاشه در بره‌هاي پرواري

اين آزمايش به منظور بررسي آثار مصرف سطوح مختلف ليزو‌فسفوليپيد بر عملكرد، فراسنجه‌هاي تجزيه‌پذيري، جمعيت ميكروبي، تخمير شكمبه و تركيب اسيدهاي چرب لاشه در بره‌هاي پرواري نر آميخته‌ زل با افشاري با چهار تيمار و شش تكرار و در قالب طرح كاملاً تصادفي انجام شد. جيره هاي آزمايشي شامل: 1- جيره پايه (شاهد) (بدون افزودن ليزوفسفوليپيد در جيره و با جيره حاوي منبع ليپيد)، 2- تيمار حاوي منبع ليپيد به علاوه افزودن 0.25 درصد ليزوفسفوليپيد در جيره، 3- تيمار حاوي منبع ليپيد به علاوه افزودن 0.50 درصد ليزوفسفوليپيد در جيره، و 4- تيمار حاوي منبع ليپيد به علاوه افزودن 0.75 درصد ليزوفسفوليپيد در جيره بودند. منبع ليپيد و مكمل ليزوفسفوليپيد از نوع محافظت شده از شكمبه بود. طول دوره پروار برابر با 105 روز (15 روز عادت‌پذيري + 90 روز دوره ركوردبرداري) بود. نتايج نشان داد كه افزودن مقدار 0.75 درصد مكمل ليزوفسفوليپيد سبب افزايش مصرف خوراك و رشد روزانه و كاهش ضريب تبديل خوراك شد (0.05 ‌P). با افزودن مكمل ليزوفسفوليپيد به جيره، تفاوت معني‌داري در بخش‌هاي سريع‌ تجزيه و كند تجزيه ماده خشك، پروتئين و الياف نامحلول در شوينده خنثي و اسيدي مشاهده نشد. افزودن 0.75 درصد مكمل ليزوفسفوليپيد نسبت به ساير تيمارها سبب افزايش غلظت اسيد ‌استيك و نسبت استات به پروپيونات در مايع شكمبه و همچنين افزايش اسيد لينولنيك لاشه شد (0.05 ‌P) و نسبت اسيد‌هاي چرب ω-6/ ω-3 در همه گروه‌هاي حاوي ليزوفسفوليپيد نسبت به گروه شاهد كاهش يافت (0.05 ‌P). استفاده از 0.5 و 0.75 درصد مكمل ليزوفسفوليپيد در جيره باعث افزايش كل جمعيت باكتريايي شكمبه شد  (0.05 ‌P)، ولي بر جمعيت پروتوزوآها تأثيري نداشت. بر اساس نتايج حاصل از اين آزمايش مي‌توان از مكمل ليزوفسفوليپيد در سطوح 0.5 و 0.75 درصد جيره‌هاي حاوي مكمل چربي در بره‌‌هاي نر پرواري استفاده كرد.