واكاوي چالش‌هاي آموزش در متاورس

رشد روزافزون استفاده از فناوري‌هاي مبتني بر اطلاعات و ارتباطات و شبكه‌هاي مجازي، امكاني را براي تحول و توسعه آموزشي در بستر متاورس ايجاد كرده است؛ امكاني كه از يك‌سو به قابليت‌هاي توسعه زيرساختي، و از سوي ديگر، به جنبه‌هاي محتوايي و ساختاري آموزش در جامعه برمي‌گردد. موضوعي كه به‌رغم جنبه‌هاي مثبت و منفي آن براي دستيابي به فراآموزش نيازمند توجه جدي است. در همين‌راستا، اين مقاله سعي دارد چالش‌هاي آموزش را در دنياي متاورس از نظر متخصصان واكاوي كند. به‌همين منظور، با استفاده از روش تحليل محتواي كيفي و از طريق گردآوري اطلاعات مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختاريافته با 12 نفر از متخصصان موضوعي مصاحبه شد و اين مصاحبه‌ها تا حد اشباع داده‌ها انجام گرفت. تجزيه‌وتحليل اطلاعات به شيوه استقرايي انجام شد و براي ارزيابي قابليت اطمينان تحليل‌محتوا از روش «استفاده از كدگذاران مستقل و گروه خبرگان» استفاده شد. يافته‌ها نشان داد چالش‌هاي آموزش در متاورس مشتمل بر مضاميني چون ساخت‌شكني آموزش، بازي‌گونه‌سازي، تنازع تنوع و تكينگي، چالش ناشناختگي، منافع مالكيت معنوي، عدالت آموزشي، سازگاري درك‌شده، چالش درگيري، وابستگي و يادگيري پساواقع است. به‌نظر مي‌رسد قابليت‌هاي بهره‌گيري از متاورس آموزشي در ايران به دليل چالش‌هاي پيش‌گفته‌ هم‌چنان ميسر نيست. هر چند ظرفيت‌ها و قابليت‌ها براي توسعه آموزشي ضروري است اما پيش‌زمينه‌هاي استفاده از آن براي آماده‌سازي نسل‌هاي بعدي از طريق برنامه‌ريزي و براساس يافته‌هاي اين مقاله مي‌تواند تا حد زيادي به افزايش ضريب استفاده از جنبه‌هاي مثبت آن كمك كند.