ون ‌اينواگن، هدايت ‌شدگي الهي و معناي شانس

سازگاري‌گرايي موضعي است كه نظريۀ تكامل و خداباوري مداخله‌گرا را جمع‌پذير مي‌داند. سازگاري‌گرايان هدايت‌شده بودن اجزاء يا ويژگي‌هاي زيست‌كره را با شانسي بودن فرايند تكاملي جمع‌پذير مي‌دانند. پرسش مهم پيش روي سازگاري‌گرا اين است كه آيا معناي شانس و هدايت‌شدگي جمع‌پذيرند؟ واژۀ «شانس» به چه معناست؟ آيا شانسي بودن به معناي غيرهدايت‌شده بودن است؟ هدف ما در اين نوشتار ارائۀ پاسخي به اين پرسش‌ها است. در بررسي اين پرسش‌ها، بر پاسخ ون‌اينواگن متمركز مي‌شويم. او متذكر مي‌شود كه (1) واژۀ «شانس» معاني متعددي دارد كه (2) برخي از اين معاني با هدايت‌شده بودن جمع‌پذير هستند و (3) معنايي از واژۀ «شانس» كه در نظريۀ تكامل مد نظر است در اين دسته قرار مي‌گيرد. بحث خواهيم كرد كه در هر سه مورد حق با ون‌اينواگن است، اما او موفق نشده است كه معناي مطلوب سازگاري‌گرا را ارائه كند. ون‌اينواگن علت نداشتن را با غايت نداشتن خلط كرده است، اما رويكرد او ترميم‌پذير است. استدلال خواهيم كرد كه معناي شانس و هدايت‌شدگي جمع‌پذير هستند.