ريشه هاي طلاق در دو هه 1380 و 1390 با تأكيد بر روش كيفي تطبيقي

هدف: تغييرات دهه‌هاي گذشته ، خانواده را با چالش‌هاي جديدي روبه‌رو كرده و مفاهيم سنتي زندگي خانوادگي در معرض تهديد قرار گرفته است. جامعه ايران نيز از اين تغييرات مستثني نبوده و در سالهاي اخير بر ميزان طلاق افزوده شده است؛ اما به دليل سرعت تغييرات، ريشه هاي طلاق  با دهه هاي گذشته تا حدودي متفاوت است. روش : روش  منتخب شيوه ي كيفي - تطبيقي است و با استفاده از تكنيك  مصاحبه نيمه ساختار يافته با 32  زوج در حال جدايي در هر دهه ۱۳۸۰ و ۱۳۹۰ اطلاعات جمع اوري شد . اطلاعات در دهه 1380 از زوجيني كه به دادگاه خانواده ونك تهران مراجعه كرده بودند و اطلاعات جامعه مشاركت‌كننده در دهه 1390 از  مراجعان به دفتر يكي از وكلاي پايه يك دادگستري به دست آمد. يافته ها: ۴ مقوله اصلي اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي و شخصيتي ، فردي و تعدادي مقوله فرعي در هر دهه شناسايي شدند. مقولات اصلي در هر دو دهه 1380 و 1390 يكسان است ؛ ولي در دهه1390، بعضي از مقولات فرعي مثل خيانت زنان مطرح است كه در دهه 1380 وجود نداشت و بعضي از مقولات فرعي مهم در دهه1380 به دليل فرسايش اهميت خانواده و كاهش نقش ميانجيگري خانواده هاي ريشه اي، در دهه 1390 از رواج افتاده است، مثل دخالت هاي خانواده هاي ريشه اي . نتيجه‌گيري: نتايج حاصل گوياي آنست كه فردگرايي رو به افزايش است، دوري از اعتقادات  مذهبي، كاهش اهميت و كاركرد خانواده در همه ابعاد از جمله موارد تغييرات است.