ارزيابي دقت نقشه ‏هاي پتانسيل خطر زمين‏ لغزش حوضه آبريز سد كردستان با استفاده از روش‏ هاي AHP، BWM و FUCOM

شناسايي نواحي مستعد وقوع زمين لغزشها با دقت مناسب يكي از اقدامات اوليه در مديريت و كاهش خسارات به ويژه در حوضه هاي آبريز سدها محسوب مي شود. در اين پژوهش،حساسيت زمين لغزش با استفاده از مدل‏هاي آماري درحوضه آبريز سد كردستان پهنه‌بندي و مناسب‌ترين مدل معرفي شد.ابتدا محدوده مورد مطالعه تعيين موقعيت و با مشاهدات ميداني تعداد9 لغزش ثبت و نقشه پراكنش زمين‏ لغزش تهيه گرديد.در مرحله بعد عوامل مؤثر بر رخداد زمين‏ لغزش شامل زمين‏ شناسي، بارش، كاربري اراضي، فاصله از رودخانه، فاصله از گسل، شيب و ارتفاع شناسايي و سپس نقشه اين عوامل تهيه شدبراي تعيين نرخ هر يك از عوامل مؤثردروقوع زمين‏ لغزش، نقشه هريك از لايه‏ هاي اطلاعاتي عوامل مؤثر با نقشه پراكنش زمين ‏لغزش ادغام و با استفاده از مدل‌هاي آماري AHP، BWM و FUCOM لايه ‏هاي اطلاعاتي جداگانه وزن‏ دهي و با همپوشاني لايه ‏هاي مختلف، نقشه ‏هاي نهايي پهنه ‏بندي خطر زمين‏ لغزش تهيه و مقايسه شدند.نتايج نشان داد كه كاربري اراضي در روش‏هايAHP و BWM و خطوط همباران بعلاوه كاربري اراضي در روش FUCOM بيشترين تأثير و معيارهاي ارتفاع، فاصله از گسل و شيب به‏ترتيب در سه روش AHP، BWM و FUCOM كمترين تأثير را در وقوع زمين ‏لغزش دارند.نتايج بررسي نقشه‌هاي پهنه بندي نشان دادكه بيشترين لغزش ‏ها در نيمه شمالي منطقه و اغلب در اراضي مرتعي و در شيب‏ هاي بيش از 20 درصد و در نزديكي گسل‏ ها رخ داده است.همچنين نتايج نشان داد كه متغير سنگ ‏شناسي بر وقوع زمين‏ لغزش در منطقه مورد مطالعه نقش زيادي دارد.به طور كلي نتايج نشان داد كه در روش‏هاي AHP و BWM تعداد مقايسه‏ هاي جفتي مورد نياز به‏ طور چشمگيري با تعداد پارامترهاي مورد مقايسه افزايش و در اين حالت، عدم اطمينان نظرات افزايش مي‏يابد، كه برتري روش FUCOM را نسبت ‏به ساير روش ‏ها را به خوبي نشان مي‌دهد.