ارائه چارچوب عوامل موثر بر رقابت‌پذيري شركت‌هاي هواپيمايي

شركت هاي هواپيمايي و صنعت هوانوردي از اركان توسعه هر كشوري در اقتصاد و گردشگري هستند. متاسفانه اين صنعت به دلايل مختلفي چون تحريم و محدوديت هاي بين المللي نتوانسته در مقايسه با رقباي منطقه اي پيشرفت مناسبي داشته باشد. با توجه به اهميت پيشران اين صنعت در اقتصاد و كسب و كار پژوهش حاضر به دنبال شناسايي و اولويت بندي عوامل موثر روي رقابت پذيري در دو سطح بنگاه و صنعت در حوزه هوانوردي است جامعه نظري پژوهش، خبرگان مديران و كارشناسان شركت ايران اير و صنعت هوانوردي هستند. روش نمونه گيري هم به صورت قضاوتي و بر اساس تخصص افراد، انجام شد. پژوهش حاضر از منظر جهت گيري كاربردي و از حيث روش شناسي چندگانه كمي است. به همين خاطر از طريق مرور پيشينه رقابت پذيري، عوامل موثر بر رقابت پذيري استخراج شدند. در اين مرحله ۳۰ عامل در سطح بنگاه و ۲۵ عامل در سطح شركت استخراج شد. چون تعداد اين عوامل زياد بود اين عوامل با آزمون بينم غربال شدند. با توجه به ضريب معناداري، ۸ عامل مرتبط با بنگاه و ۷ عامل مرتبط با صنعت براي اولويت بندي نهايي انتخاب شد. در گام بعدي اين عوامل به صورت جداگانه با استفاده از تكنيك ارس اولويت بندي شد. عوامل داراي اولويت در سطح شركت عبارتند از عوامل تخصص و مهارتهاي نيروي انساني مورد استفاده در بنگاه يا شركت تعداد و تركيب ناوگان حمل و نقل بنگاه و تاب آوري بنگاه در برابر فكانه هاي محيطي عوامل داراي اولويت در سطح صنعت هم از قرار زير هستند ميزان اجماع سياست گذاران كليدي در مورد مسائل محوري و اساسي اين چشم انداز آن زير ساختهاي مورد نياز و محدوديت هاي انتقال فناوري خاصه در واردات هواپيماي نو براي اعتبار سنجي نتايج عوامل موثر با تكنيك كداس هم اولويت بندي شدند نتايج دو روش بسيار به هم نزديك بود. نهايتا پيشنهادهاي كاربردي پژوهش بر اساس يافته هاي مهم و كليدي ارايه شد.