بررسي آزمايشگاهي بهسازي بستر راه با استفاده از الياف لاستيك، زئوليت، سيمان و آهك

خا ك هاي ماسه اي سست فاقد ويژگي هاي فني مناسب در ايجاد بستر را ه سازي هستند. با اين حال، مناطق ساحلي پوشيده از اين نوع خاك ها مي باشند. با توجه به اهميت بسيار زياد ايجاد راه‌ها در اين مناطق ساحلي در اقتصاد و شاه‌راه‌هاي مواسلاتي بين شهرهاي شرقي و غربي، اين نوع خاك‌ها نيازمند بهسازي هستند. يكي از روش‌هاي مرسوم جهت بهبود خواص مكانيكي خاك‌ها استفاده از تثبيت كننده‌هايي مثل آهك و سيمان است. روش ديگري كه در سال‌هاي اخير از آن بهره گرفته شده، استفاده از الياف مصنوعي يا طبيعي براي تقويت خاك‌ها بوده است. با توجه به مشكلات زيست محيطي ايجاد شده توسط تثبيت كننده‌هاي مرسوم (سيمان/آهك) و نيز هزينه‌هاي اقتصادي آن، استفاده از پوزولان كه داراي هزينه تمام شده كمتر است به عنوان جايگزين اين مواد مي‌تواند راهكار مناسبي باشد. با توجه به اهميت موضوع در زمينه بهسازي، در اين تحقيق تاثير دو نوع افزودني پوزولاني (زئوليت) و الياف لاستيك بر روي مقاومت فشاري نمونه‌هاي ماسه‌اي تثبيت شده با سيمان و آهك با استفاده از آزمايش تك محوري مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج آزمايش‌ها نشان دهنده اثرات موثرتر سيمان نسبت به آهك در افزايش مقاومت فشاري خاك بوده است. نسبت مقاومت فشاري نمونه‌هاي سيماني به نمونه‌هاي آهكي در حدود 650 درصد است. همچنين نمونه‌هاي آهكي اليافي و نيز نمونه‌هاي سيماني اليافي نسبت به حالت نمونه‌هاي سيماني و آهكي بدون الياف داراي افزايش مقاومت فشاري به ترتيب تا حدود 50 و 110 درصد است. جايگزيني سيمان و آهك با زئوليت تغييري در مقاومت فشاري از خود نشان نمي‌دهد كه اين موضوع از منظر اقتصادي و محيط زيستي بيانگر رفتار مناسب‌تري دارد.