بهينه‌سازي برنامه بازديد روسازي‌ها به كمك پيش‌بيني حجم ترافيك

عليرغم اينكه بسياري از مطالعات تلاش كرده اند تا سيستم بازرسي فعلي مديريت روسازي را بهبود بخشند، ولي اين بهبود موقتي است و نياز به قضاوت ذهني دارد؛ آنها خطر بازرسي ناگهاني را ارزيابي نمي كنند و دلايل فيزيكي را در پيش بيني وضعيت روسازي در نظر نمي گيرند. هدف اين مقاله استفاده كامل از مجموعه بزرگ اطلاعات ترافيك از فناوري‌هاي ITS و مدل‌هاي پيش‌بيني جريان با دقت بالا است. با استفاده از اين منابع، مي توان مدل مكانيكي تري را براي پيش‌بيني وضعيت روسازي پياده‌سازي كرد كه متغيرهايي را كه در واقع در فرآيند خرابي نقش دارند، مانند ويژگي‌هاي ترافيكي، ويژگي‌هاي ساختاري روسازي‌ها و عوامل محيطي، تطبيق مي‌دهد. بنابراين، باتوجه به ضعف موجود در روش هاي ارائه شده قبلي، اين مقاله چهارچوبي را براي بهينه‌سازي يك برنامه بازرسي انعطاف‌پذير پيشنهاد مي‌كند كه هدف اصلي آن به حداقل رساندن هزينه چرخه عمر بازرسي و جلوگيري از خطر بازرسي ناگهاني است. به طور خلاصه، از مقايسه بين بازرسي منظم 1 ساله، بازرسي منظم 2 ساله و بازرسي بهينه مشخص مي شود كه : الف) بازرسي بهينه شده از نظر بازده كل كه شامل راندمان بازه اي، راندمان توزيع و جريمه ريسك است، بهتر از بازرسي هاي معمولي عمل مي كند ب) كارآيي كل براي بازرسي بهينه نسبتاً قوي تر از بازرسي هاي معمولي با سناريوهاي مختلف ترافيك است و پ) كارآيي كل براي سه بازرسي مختلف به شدت تحت تأثير ميانگين جريان ترافيك شبكه جاده اي است. نتايج بدست آمده نشان مي دهد كه بازرسي انعطاف‌پذير از نظر بازده كل كه شامل راندمان بازه اي، راندمان توزيع و جريمه ريسك است، بهتر از بازرسي هاي معمولي عمل مي كند و كارآيي كل اين نوع بازرسي نسبتاً قوي تر از ساير روش هاي بازرسي است.