نقش ميانجي جهت گيري هدف، مشاركت والدين درفعاليتهاي مدرسه و راهبردهاي خودنظم بخشي در روابط ميان شيوه هاي تربيتي و انگيزه تحصيلي دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش ميانجي مشاركت والدين در فعاليتهاي مدرسه، راهبردهاي خودنظم بخشي و اهداف پيشرفت در روابط ميان شيوه هاي تربيتي و انگيزش تحصيلي انجام شده است. جامعه آماري شامل همه دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر بجنورد بودند كه از ميان آنها 275 دانش آموز به روش نمونه گيري خوشه اي انتخاب شدند. ابزارهاي اندازه گيري شامل پرسشنامه هاي مشاركت والدين، خودنظم بخشي و انگيزش تحصيلي، مقياس شيوه هاي تربيتي و جهت گيري اهداف پيشرفت بود. داده ها از طريق روشهاي آماري همبستگي و  تحليل مسير و با نرم افزارهاي SPSS و AMOS تحليل شدند. نتايج همبستگي نشان داد كه ابعاد كنترل و پاسخگويي والدين با انگيزش بيروني همبستگي منفي داشت، درحالي كه با انگيزش دروني، خودنظم بخشي، مشاركت والدين در فعاليتهاي مدرسه و اهداف پيشرفت همبستگي مثبت داشت. نتايج تحليل مسير نشان داد كه پاسخگويي و كنترل والدين از طريق مشاركت والدين در فعاليتهاي مدرسه و راهبردهاي خودنظم بخشي بر انگيزش تحصيلي اثر مي گذارد. همچنين نتايج نشان داد كه مشاركت در فعاليتهاي مدرسه از طريق خودنظم بخشي و اهداف عملكرد-گرايش و عملكرد-تسلط بر انگيزش تحصيلي اثر مي گذارد. والدين كنترل كننده و پاسخگويي كه در فعاليتهاي مدرسه مشاركت مي كنند از طريق الگودهي و اعتباربخشي راهبردهاي يادگيري خودنظم بخشي و اهداف تسلط-گرايش و عملكرد-گرايش را در فرزندانشان شكل مي دهند كه به نوبه خود بر انگيزش تحصيلي تأثيرگذار است.