اصلاح توصيف رأي بدوي از حكم به قرار در رويه قضايي

برخي از دادگاه هاي تجديد نظر حكم صادره از دادگاه بدوي را قرار توصيف مي نمايند و حكم صادره را با تلقي قرار پس از نقض جهت رسيدگي مجدد به شعبه بدوي بازمي‌گردانند. دادگاه هايي كه چنين رويه اي را اعمال مي‌كنند، در توجيه عمل خود به دلايل مختلفي اشاره مي‌كنند. نگارندگان با اعمال روش تحقيق كاربردي و استفاد از داده هاي كتابخانه اي در تلاش براي يافتن پاسخ اين سؤالات هستند كه اعمال اين رويه محمل قانوني دارد؟ و نيز چنين عملي مي تواند كمكي به تحقق عدالت به عنوان وظيفه ذاتي نهاد دادگستري نمايد؟ به نظر، گذشته از اينكه چنين دلايلي هيچ كدام نمي تواند مجوزي بر امكان توصيف حكم بدوي به عنوان قرار توسط دادگاه تجديدنظر باشد، بلكه  اين عمل با فلسفه و ويژگي هاي آيين دادرسي مدني و قاعده فراغ دادرسي مغاير بوده و از سوي ديگر، به دادگاه تجديدنظر اختيارات فراقانوني اعطا مي كند كه از جمله آن قرار گرفتن دادگاه تجديد نظر در جايگاه ديوان عالي كشور و نيز قاعده ساز دانستن مرجع مزبور است. همچنين اين عمل با ايجاد دور تسلسل در دادرسي مي‌تواند موجب اطاله دادرسي گـردد. از هميـن رو به نظر چنين رويه اي بيشتر از اينكه به تحقق عدالت كمك نمايد، مي تواند موجب بروز مشكلات عديده‌اي شود و بايد از اعمال چنين رويه اي پرهيز كرد.