بررسي نقش واسطه‌اي خودكارآمدي در رابطه‌ي بين ابهام نقش و حمايت سازماني ادراك‌شده بر رفاه كاركنان بر اساس مدل JD-R

اهداف: بهبود رفاه و حمايت از كاركنان سبب موفقيت سازمان مي‌شود. اگر سازمان از كاركنان حمايت كند، آن‌ها براي افزايش عملكرد و دستيابي به اهداف سازمان تلاش مي‌كنند. يافتن عوامل مؤثر بر رفاه كاركنان به سازمان‌ها براي بهبود عملكرد و رسيدن به موفقيت كمك مي‌كند؛ ازاين‌رو، اين پژوهش در پي آزمودن مدلي از عوامل علي مؤثر بر رفاه كاركنان با ميانجي‌گري خودكارآمدي در كاركنان دانشگاه رازي كرمانشاه بوده است. روش ‌‌‌كار: روش پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي و از نظر روش جمع‌آوري داده‌ها، توصيفي‌پيمايشي بوده است. ابزار گردآوري داده‌ها پرسش‌نامه‌اي بود كه روايي صوري، روايي همگرا و روايي افتراقي متغيرهاي آن بررسي شده است. تحليل داده‌ها با استفاده از رويكرد مدل‌سازي معادلات ساختاري  با روش حداقل مربعات جزئي از طريق نرم‌افزار Smart PLs۳ انجام شده است. جامعه‌ي آماري شامل تمام كاركنان دانشگاه رازي كرمانشاه به تعداد ۴۹۰ نفر بوده است و  با استفاده از جدول مورگان، ۲۱۵ نفر از آن‌ها  به‌عنوان نمونه انتخاب شده‌اند.يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد كه حمايت سازماني ادراك‌شده و ابهام نقش هم به‌صورت مستقيم و هم با ميانجي‌گري خودكارآمدي، بر رفاه كاركنان مؤثر بوده است.نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌هاي تحقيق، مي‌توان نتيجه گرفت كه ابهام نقش كاركنان مي‌تواند فرسودگي عاطفي را افزايش و رفاه را كاهش دهد و حمايت سازماني ادراك‌شده مي‌تواند درگيري كاري و رفاه را افزايش دهد.