بررسي خصوصيات روان‌سنجي مقياس بار رواني كارگران از منظر ايمني و بهداشت شغلي

اهداف: بار رواني مانند حجم كاري، نه‌تنها عملكرد كاري را مختل مي‌كند، بلكه مي‌تواند اثر مستقيمي بر ايمني كاركنان از طريق حوادث داشته باشد. علي‌رغم اين مسئله، تلاش‌هاي زيادي براي توسعه‎‌ي ابزارهاي ارزيابي به‌منظور سنجش بار رواني مرتبط با ايمني و سلامت كاري كاركنان صورت نگرفته است؛ لذا، پژوهش حاضر با هدف اعتباريابي مقياس بار رواني كارگران كيم و همكاران (۲۰۱۸) از منظر ايمني و بهداشت شغلي طراحي شد.روش ‌‌‌كار: جامعه‌ي آماري پژوهش عبارت است از تمام كارگران شركت البرز شرقي شهر شاهرود. با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي ساده، ۳۴۹ نفر از كارگران در پژوهش شركت كردند. در پژوهش حاضر، از مقياس بار رواني كيم و همكاران (۲۰۱۸)، مقياس رواني‌اجتماعي كپنهاگ (COPSOQ) و مقياس استرس شغلي (HSE) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌هاي ضريب هم‌بستگي پيرسون و تحليل عامل تأييدي و با استفاده از از نرم‌افزار آماري ۲۲-SPSS و ليزرل نسخه‌ي ۸/۵ تجزيه‌وتحليل شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه تمام مؤلفه‌هاي بار رواني كارگران از منظر ايمني و بهداشت شغلي با نمره‌ي كلي اين مقياس و با مقياس رواني‌اجتماعي و مقياس استرس شغلي رابطه‌ي مثبت و معني‌داري دارد. نتايج تحليل عاملي تأييدي نيز نشان‌دهنده‌ي برازش خوب مدل در تعيين عامل‌ها به‌شكل اوليه‌ي بيان‌شده توسط كيم و همكاران (۲۰۱۸) بود. براي تعيين پايايي مقياس نيز مقدار ضريب هم‌بستگي پيرسون در مراحل آزمون و بازآزمون، ۰/۸۲ به دست آمد. همچنين، نتايج اين مطالعه نشان داد كه ۲۶/۱ درصد از كارگران بار رواني كم، ۴۹/۶ درصد از كارگران بار رواني در حد متوسط و ۲۴/۴ درصد بار رواني شديد را تجربه مي‌كنند.نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج پژوهش حاضر، مقياس بار رواني كارگران مقياسي روا و پاياست و مي‌تواند براي ارزيابي وضعيت بار رواني كارگران در مطالعات پژوهشي و مداخله‌اي، به كار رود.