بررسي تأثير دما، شوري و عمق بر ميزان CPUE ميگوي سفيد سرتيز (Metapenaeus affinis) و ميگوي ببري سبز ( Penaeus semisulcatus) در سواحل استان خوزستان با استفاده از رگرسيون و RDA

نظر به اينكه اطلاعات اندكي در خصوص روابط بين متغيرهاي غيرزيستي و زيستي ذخاير ميگوي خليج فارس وجود دارد، در اين مطالعه، تأثير برخي عوامل محيطي شامل دما، شوري و عمق بر ميزان صيد به ازاي واحد تلاش صيادي (CPUE) ميگوي سفيد سرتيز (Metapenaeus affinis) و ببري سبز  (Penaeus semisulcatus) در سواحل استان خوزستان بررسي شد. بدين‌منظور، رگرسيون و رج‌بندي RDA براي ارزيابي اثر متغيرهاي زيست‌محيطي از قبيل عمق، دما و شوري بر CPUE مورد استفاده قرار گرفت. بيشينة CPUE براي ميگوي سفيد سرتيز در منطقة ليفه-بوسيف برابر 18/75كيلوگرم بر ساعت، در عمق 5 متري با دماي 28/5 درجه سانتي‌گراد و شوري 40 قسمت در هزار، در مورد ميگوي ببري سبز در منطقة بحركان به ميزان 2/03 كيلوگرم در ساعت، در عمق 22 متر با دماي 32 درجه سانتي‌گراد و شوري40 قسمت در هزار ثبت شد. يافته هاي حاصل از رج‌بندي نشان داد كه نوسانات CPUE، با متغيرهاي زيست‌محيطي ارتباط معني‌داري داشت. به‌طوري كه اين رابطه براي ميگوي ببري سبز از نوع مستقيم و در مورد ميگوي سفيد سرتيز معكوس بوده است و عمق آب در صيد هر دو گونه ميگو به‌عنوان شاخص ترين عامل مطرح است. انتخاب متغيرهاي پيشرو نيز تأييد كنندة اين نتايج بوده است. افزون بر اينكه، متغير دما به‌عنوان عامل تأثيرگذار بعدي شناخته شد و متغير شوري اثر معني داري بر CPUE گونه هاي ميگو نداشت. مدل هاي رگرسيوني تنها تأثير پارامتر عمق را بر CPUE ميگوي ببري سبز معني دار نشان دادند و صيد ميگوي سفيد سرتيز فاقد هرگونه اثرپذيري آماري از متغيرهاي محيطي بوده است.