تبيين ارتباط سبك زندگي رسانه‌اي بر شكل‌گيري پديده چاقي در دانش‌آموزان دختر: يك مطالعه كيفي پديدارشناسي

مقدمه: چاقي يكي از اختلالات تغذيه‌اي شايع در تمامي كشورهاست و با بسياري از بيماري‌هاي عمومي در ارتباط مي‌باشد. از عوامل موثر بر چاقي مي‌توان به سبك زندگي رسانه‌اي اشاره كرد. پژوهش حاضر با هدف تبيين ارتباط سبك زندگي رسانه‌اي بر شكل‌گيري عوامل مرتبط با پديده چاقي در نوجوانان انجام شد. روش‌ها: اين مطالعه از نوع كيفي با رويكرد پديدارشناسي مبتني بر الگوي تجزيه و تحليل Colaizzi بود. شركت‌كنندگان شامل 10 نفر از دانش‌آموزان دختر 14-10 سال داراي اضافه وزن و چاقي بود كه در سال 1401 به صورت داوطلبانه انتخاب شدند و تحت مصاحبه عميق و نيمه ساختار يافته قرار گرفتند. تمامي مصاحبه‌ها ضبط و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: از تحليل مصاحبه‌ها، سه مقوله اصلي شامل «غفلت از توجه به سبك زندگي سالم، تغيير نگرش نسبت به سبك زندگي سالم و هويت رسانه‌اي» استخراج گرديد. مفاهيم غفلت از توجه به سبك زندگي سالم شامل «مصرف رسانه‌اي، برنامه‌ريزي، اختلال رواني و خواب، خوردن با رسانه، تحرك و پرسه‌زني رسانه‌اي»، مفاهيم تغيير نگرش نسبت به سبك زندگي سالم نيز شامل «احساسات، علاقمندي‌ها، تغذيه» و مفاهيم هويت رسانه‌اي شامل «تلفن همراه شخصي و وابستگي شديد به رسانه» بود. نتيجه‌گيري: نتايج به دست آمده ارتباط سبك زندگي رسانه‌اي را در غفلت و تغيير نگرش نسبت به سبك زندگي سالم تبيين نمود. به نظر مي‌رسد اين عوامل همراه با شكل‌گيري نوعي از هويت رسانه‌اي در نوجوانان، مانع از توجه به ابعاد مختلف سبك زندگي سالم مي‌شود كه پديده چاقي يكي از پيامدهاي آن محسوب مي‌شود. از اين‌رو، در سياست‌گذاري براي ترويج سبك زندگي سالم و پيشگيري از چاقي، بايد توجه ويژه‌اي به ارتباط رسانه‌ها بر شكل‌گيري پديده چاقي نمود.