انگ اجتماعي كوويد 19 خطرناك‌تر از پاندمي كوويد

يكي از چالش‌هاي نوظهور جهاني در مديريت بيماري‌هاي عفوني، پرداختن به بيماري كرونا ويروس است (1). در اواخر دسامبر سال 2019، كروناويروس جديدي، با نام كروناويروس نوين، باعث آغاز شيوع بيماري كوويد 19 در كشور چين شد كه در حال حاضر تهديدات بهداشتي بزرگي را براي سلامتي عمومي جهان ايجاد كرده است. كروناويروس در تمام كشورهاي جهان و همچنين ايران شيوع پيدا كرده و به سرعت سلامت رواني و جسمي را به خطر انداخته است. اين شكل از همه‌گيري يك بيماري، در واقع يك رخداد بزرگ اجتماعي است كه نه‌تنها در سطح يك منطقه كه در سطح كشور و حتي كل دنيا مطرح گشته است (2). با ايجاد پاندمي كروناويروس، جامعه بشري علاوه بر عوارض جسمي اين بيماري، با عوارض روحي گسترده آن نيز رو به رو شده‌اند كه مي‌توان به استيگماي اجتماعي اشاره كرد (1). ريشه استيگما يا داغ اجتماعي در ارتباطات اجتماعي و بين فردي است و آن را مي‌توان به عنوان يك فرآيند اجتماعي تعريف كرد كه مشخصه آن طرد است (2). استيگما جنبه‌هاي مهم زندگي فرد همانند منزلت انساني، موقعيت اجتماعي، فرصت‌هاي شغلي، ازدواج، روابط خانوادگي و روابط دوستانه را تحت تأثير قرار مي‌دهد. فرد دچار استيگما، از يك انسان كامل و معمولي به يك انسان داغ‌زده و يا ناديده‌گرفته‌شده، تنزل پيدا مي‌كند، اگرچه استيگما به عنوان يك پديده جهاني شناخته شده است، اما تجربه آن و تبعيض‌هاي وارده در هر محيط، از كشوري به كشور ديگر و حتي از شهري به شهر ديگر متفاوت مي‌باشد، افرادي كه پذيرش اجتماعي كامل را دريافت نمي‌كنند، موقعيت استگيمايي را تجربه مي‌كنند كه نشانه جسمي يا ننگ اخلاقي مي‌تواند باشد و علامت بي‌ارزش‌كردن فرد است (2).....