شماره ركورد
1371130
عنوان مقاله
مقايسه تأثير آموزش حضوري و مجازي به شيوه روايتگري اخلاقي بر رعايت حريم خصوصي بيمار توسط پرستاران
پديد آورندگان
بيگ ، رسول دانشگاه علوم پزشكي مشهد - دانشكده پرستاري و مامايي - گروه مديريت پرستاري، كميته تحقيقات دانشجويي , محسنپور ، محدثه دانشگاه علوم پزشكي مشهد - مركز تحقيقات مراقبتهاي پرستاري و مامايي، دانشكده پرستاري و مامايي , جمالي ، جمشيد دانشگاه علوم پزشكي مشهد - دانشكده بهداشت - گروه آمار زيستي , صالح مقدم ، اميررضا دانشگاه علوم پزشكي مشهد - مركز تحقيقات مراقبتهاي پرستاري و مامايي، دانشكده پرستاري و مامايي - گروه مديريت پرستاري
از صفحه
1
تا صفحه
10
كليدواژه
آموزش , آموزش مجازي , بيمار , پرستار , حريم خصوصي , روايتگري اخلاقي
چكيده فارسي
زمينه و هدف: حريم خصوصي يكي از نيازهاي ضروري انسان بوده و احترام به قلمرو بيماران يكي از وظايف مهم پرستاران است. بيشتر بيماران از حقوق خود آگاهي ندارند و آگاهي و عملكرد پرستاران در مورد حريم خصوصي بيمار، در بيمارستانهاي مختلف در سطح متوسط ميباشد از طرفي ارائه برنامههاي آموزشي براي پرستاران منجر به ارتقاي رعايت حريم خصوصي بيمار و رضايت بيمار ميشود، لذا مطالعه حاضر با هدف مقايسه تأثير آموزش حضوري و مجازي به شيوه روايتگري اخلاقي بر رعايت حريم خصوصي بيمار توسط پرستاران انجام شده است.روش: اين مطالعه نيمهتجربي سه گروهه، در سه بخش داخلي بيمارستان امام رضا (ع) مشهد كه به صورت تصادفي با قرعهكشي انتخاب گرديدند بر روي 93 پرستار شاغل در آنها انجام شد. پرستاران هر بخش براساس معيارهاي ورود به مطالعه و به روش در دسترس به شركت در مطالعه دعوت شدند. ابزارهاي مورد استفاده در پژوهش شامل پرسشنامه حريم بيمار و فرم اطلاعات دموگرافيك بود. براي گروه مداخله يك ، پرستاران به پنج گروه تقسيم شده و سه جلسه يكساعته به صورت حضوري براي هر يك از گروهها برگزار شد. در اين جلسات روايتهايي از ابعاد حريم خصوصي ارائه گرديد. در گروه مداخله دو، پرستاران در گروههايي از طريق يك شبكه پيامرسان مجازي آموزش حريم خصوصي را دريافت كردند. در گروه كنترل آموزشي ارائه نشد. پرسشنامه حريم خصوصي بيمار، قبل و يك ماه بعد از مداخله در هر سه گروه تكميل و دادهها با SPSS 25 و آزمونهاي آماري توصيفي، ويلكاكسون و تي زوجي تجزيه و تحليل شدند.ملاحظات اخلاقي: تحقيق حاضر از سوي كميته اخلاق دانشگاه علوم پزشكي مشهد (كد كميته اخلاق: IR.MUMS.REC.1398.079) به تأييد رسيده است.يافتهها: قبل از مداخله ميانگين و انحراف معيار رعايت حريم خصوصي در سه گروه تفاوت معنيداري نداشت (0.952=P). بعد از مداخله ميانگين و انحراف معيار رعايت حريم خصوصي در هر دو گروه آموزش حضوري و مجازي نسبت به گروه كنترل افزايش يافته بود (0.001 P). اختلاف آماري معناداري ميان آموزش حضوري و آموزش مجازي وجود نداشت (0.256=P).نتيجهگيري: يافتههاي مطالعه حاضر نشان دادند كه آموزش حضوري و مجازي روايتگري اخلاقي تأثيراتي مشابه بر رعايت حريم خصوصي بيماران داشته و ميتوان در شرايطي كه امكان برگزاري جلسات حضوري نباشد، از طريق مجازي آموزشهاي لازم در زمينه حريم خصوصي بيمار را ارائه نمود.
عنوان نشريه
اخلاق پزشكي
عنوان نشريه
اخلاق پزشكي
لينک به اين مدرک