تحليل مباني اخلاقي ايفاي نقش فاعل زيان در جبران خسارت مدني با نگاهي تطبيقي به حقوق انگليس و فرانسه

اخلاق در تعامل با حقوق بعنوان يك نظام هنجاري ناظر به رفتار و روابط اجتماعي، انسان را در زندگي فردي و اجتماعي در چهارچوب عقل و منطق كنترل ميكند.جبران خسارت زيانديده از مهمترين مباحث در حوزه ي مسئوليت مدني بوده و روش و كيفيت جبران داراي آثار مهم شخصي و اجتماعي است و بحث از مباني اخلاقي در روش جبران مقبوليت عام و ديدگاه تحقق عدالت اجتماعي را تقويت ميكند. رويكرد ايفاي نقش فاعل زيان در جبران تمامي اقسام خسارت (مادي، معنوي، بدني ) با پذيرش و رضايت زيانديده، توافقي ثانويه در گزينش روش و كيفيت جبران عيني بوده كه جايگزين خسارت اوليه ميگردد و نمود و تبلور و برجستگي آن در خساراتي ميباشد كه قابليت جبران عيني با دخالت فاعل زيان و بر مبناي امكانات و تخصص او را دارد؛ و با بررسي و انطباق آن با اصول اخلاقي چون عدالت، انصاف، حسن نيت و نفي عسر و حرج بر هر روش و كيفيتي از جبران خسارت از جمله روشهاي پولي، ارجحيت و برتري دارد كه در پژوهش حاضر با روش توصيفي- تحليلي مباني اخلاقي، با نگاهي تطبيقي به حقوق فرانسه و انگليس مورد مطالعه قرار ميگيرد. انطباق اين رويكرد با مباني اخلاقي مذكور به اين ترتيب است كه با وصف اطلاع و اشراف فاعل زيان و زيانديده بر ميزان خسارت وارده و روش جبران متناسب، از يك سو تمام خسارات وارده به زيانديده جبران ميشود از سوي ديگر با توجه به وضعيت فاعل زيان و امكانات فاعل زيان، از عسر و حرج نامبرده جلوگيري ميشود.