برهم‌كنش صلح‌سازي و عدالت انتقالي در دوره پس از درگيري‌هاي داخلي

صلح‌ سازي و عدالت انتقالي از جمله فرايندهاي مداخله ‌اي قلمداد مي‌ شوند كه در جوامع جنگ زده در دوره پس از درگيري بسيار حائز اهميت هستند و مناسبات آنان با يك ديگر شايسته توجه است. اساساً همواره، چالش انتقام و بخشش يعني عدالت كيفري از يك سو و آشتي ملي از سوي ديگر، وجود داشته است. در خصوص بر هم ‌كنش صلح‌ سازي و عدالت انتقالي، نظراتي متمايز، متعارض و حتي متناقض مطرح شده است. سطور پيش رو بر آن شده است تا به برهم‌ كنش صلح ‌سازي و عدالت انتقالي در دوره پس از درگيري نظر بدوزد. در مقاله پيش رو نشان داده شده است كه اين دو با يكديگر ارتباط دارند و به طور موازي در وضعيت ‌هاي درگيري با هم به پيش مي روند. به فراخور موضوع مورد بحث، تحقيق حاضر يك تحقيق توصيفي-تحليلي است و از طريق روش كتابخانه‌ اي صورت گرفته است. صلح و عدالتي كه با مداخله و ورود صلح بانان و نيروهاي خارجي صورت مي گيرد (اصطلاحاً صلح و عدالت بالا به پايين) متفاوت از صلح و عدالت محلي و بدون ورود و مداخله خارجي (اصطلاحاً صلح و عدالت پايين به بالا) است و هميشه نتايج مشابهي ندارند. از اين رو است كه عدالت انتقالي و صلح‌ سازي، نه تنها در تضاد با هم نيستند بلكه با يك ديگر مرتبط دانسته مي شوند. با اين حال، نتايج حاصل از بررسي رابطه عدالت انتقالي و صلح‌ سازي حاكي از آن است كه اين دو فرايند به دليل پرداختن صرف به خشونت ‌هاي گذشته موجب شده است عدالت اقتصادي-اجتماعي يا رفتارهاي روزمره عادي و اجتماعي به حاشيه رانده شود.