انتخاب بهترين استراتژي‌هاي مديريتي جهت توسعه گردشگري در حوزه‌هاي آبخيز با استفاده از مدل ادغامي SWOT- QSPM حوزه آبخيز سنگ‌تراشان

امروزه صنعت گردشگري طبيعي به‌عنوان يكي از مهم‌ترين راه‌هاي توسعه و منابع پايدار درآمد در جهان و در سطح حوزه‌هاي آبخيز به شمار مي رود. اگر درست مديريت شود مي‌تواند باعث افزايش درآمد آبخيزنشينان و كاهش فشار ناشي از برداشت از منابع طبيعي شود. حوزه آبخيز سنگ‌تراشان  واقع در شهرستان خرم‌آباد داراي بستري مناسب براي گردشگري و افزايش درآمد منطقه است. هدف از اين  تحقيق شناسايي عوامل داخلي (نقاط قوت و ضعف) و عوامل خارجي (فرصت ها و تهديدها) موجود براي توسعه گردشگري منطقه و ارائه استراتژي هاي مناسب است. جهت انجام اين مطالعه، ابتدا بر اساس اطلاعات پايه موجود در منطقه و با نظرخواهي از مديران و ذينفعان، ليستي از نقاط قوت و ضعف همچنين فرصت‌ و تهديد منطقه تهيه شد و در اختيار 30 نفر از كارشناسان و آبخيزنشينان قرار داده شد تا ضريب اهميت و رتبه هر مورد مشخص شود. سپس عوامل داخلي و عوامل خارجي با استفاده از مدل SWOT مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت و براي انتخاب بهترين استراتژي توسعه گردشگري در منطقه، از ماتريس برنامه ريزي استراتژيك كمي (QSPM) استفاده شد. نتايج تحقيق نشان داد كه استراتژي‌هاي محافظه‌كارانه (WO) مناسب‌ترين استراتژي‌ها براي توسعه گردشگري سنگ‌تراشان مي باشند.