امكان سنجي توسعه كاشت نشايي و بذري زوفا (Hyssopus officinalis L.) با منابع آب شور

به سبب كاهش منابع آبي با كيفيت و غير شور، كاشت گياهاني با تحمل بالا به تنش‌هاي محيطي از جمله شوري داراي اهميت است. گياه دارويي زوفا به راحتي در هر خاكي و بدون نياز به مواد غذايي فراوان رشد مي‌كند. به منظور مقايسه كاشت نشايي و بذري گياه دارويي زوفا در پاسخ به تنش شوري آب آبياري، پژوهش گلداني به‌صورت فاكتوريل بر پايه طرح كاملاً تصادفي، با سه تكرار در سال زراعي 1400 1399 در مركز ملي تحقيقات شوري واقع در استان يزد انجام شد. فاكتورهاي آزمايش شامل سه سطح شوري (شوري 0.44 (شاهد)، 3 و 6 دسي‌زيمنس بر متر) به‌عنوان فاكتور اول و روش كاشت در دو روش (نشا و كاشت مستقيم بذر) به‌عنوان فاكتور دوم بودند. نتايج نشان داد، بيشترين ميزان ارتفاع گياه (44 سانتي‌متر) در تيمار شاهد (با 167 درصد بيشتر از شوري 6 دسي‌زيمنس بر متر) و در روش كاشت نشا (43 درصد بالاتر از روش كاشت بذر)، همچنين بالاترين سطح برگ در تيمار شاهد (764.51 سانتي‌متر مربع با اختلاف 55.5 درصد نسبت به تيمار 6 دسي‌زيمنس بر متر)، وزن خشك كل (0.86 گرم در بوته) در تيمار شاهد (115 درصد بيشتر از تيمار 6 دسي‌زيمنس بر متر) و كشت نشا (60 درصد بالاتر از كاشت بذر)، كاروتنوئيد در تيمار شاهد و كشت نشا (3.25 ميلي‌گرم در گرم وزن تر با اختلاف 62 درصد بالاتر از تيمار مشابه در شوري 6 دسي‌زيمنس بر متر)، كلروفيل كل در تيمار شاهد و كشت نشا (26.87 ميلي‌گرم در گرم وزن تر و 106 درصد بيشتر از تيمار مشابه در شوري 6 دسي‌زيمنس بر متر)، پتاسيم در تيمار شاهد (21090.09 ميلي‌گرم در كيلوگرم با تفاوت 30 درصدي نسبت به بالاترين تيمار شوري) مشاهده شد. نتايج حاكي از آن بود كه كشت نشا در همه پارامترهاي مورد بررسي و به خصوص تيمار شاهد نسبت به كشت بذري داراي برتري بود. به طور كلي در روش كاشت نشا در مقايسه با كاشت بذر، گياهان از تحمل و سازگاري و همچنين رشد بيشتري برخوردار بودند.