نگاهي به مؤلفه‌هاي ساختاري پوشاك زنانه و مردانه در تطبيق با بزم‌نگاره‌هاي تالار اصلي كاخ چهلستون اصفهان در دورۀ صفوي (۹۰۷-۱۱۳۵ه.ق/ ۱۷۲۲-۱۵۰۱م)

در گونه‌هاي نقاشي ايران يكي از مسائل مرتبط با فرهنگ، تأكيد بر بازنمايي واقع‌نمايانۀ پوشاك به لحاظ ادراك بصري است. هنرمندان دورۀ صفوي در كنار نمايش شكوه شاهانه، به ديوارنگاره‌هاي درخشاني در تالار اصلي كاخ چهلستون اصفهان پرداخته‌اند. به‌دليل سياست اجرايي و حضور سفيران خارجي در اين دوره در ايران، بخشي از تاريخ مكتوب در سفرنامه‌ها، به‌صورت تصويري در نقاشي و ديوارنگاره‌ها بازتاب يافته است. اهميت پوشاك دورۀ صفوي، در مطالعات تاريخي و عدم پرداختن به آن به‌ صورت مستقل، ضرورت پژوهش حاضر را نشان مي‌دهد. پرسش اين است كه ديوارنگاره‌هاي تالار اصلي كاخ چهلستون چگونه لباس دورۀ صفوي را به تصوير مي‌كشد؟ چه شباهت يا تفاوتي بين لباس‌ها در ديوارنگاره‌ها و توصيفات تاريخي دورۀ صفوي وجود دارد؟ مؤلفه‌هاي ساختاري ديوارنگاره‌هاي كاخ چهلستون در تطبيق با پوشاك اين دوره چگونه است؟ اين پژوهش با هدف بررسي موشكافانۀ ترسيم لباس‌هاي زنان و مردان و تطبيق آن با منابع مكتوب دورۀ صفوي پيش خواهد رفت؛ بررسي و اثبات هنرمندان دورۀ صفوي و ارتباط هنر ديوارنگاري تالار اصلي با هنر اين دوره و ادوار پيشين سير منطقي تحولات پوشاك در اين دوره را آشكار خواهد كرد. در اين پژوهش كه به روش تطبيقي انجام شده است، گردآوري داده‌ها، كتابخانه‌اي‎ـ ‎ميداني و شيوۀ تحليل آن‌ها كيفي است. مشخص شد بررسي ديوارنگاره‌هاي تالار اصلي، ويژگي‌هاي پوشاك اين دوره را آشكار مي‌كند و بازنمايي دقيق و ريزنگارانۀ نقوش، يكي از مهم‌ترين ويژگي‌هاي اين آثار است. كاركرد اين بازنمايي‌ها برگرفته از نمونه‌هاي حقيقي پوشاك در اين دوره بوده و قابل تطبيق با منابع مكتوب است. يافته‌هاي پژوهش حاضر نشان مي‌دهد كه هم‌ترازي بين نوشته‌هاي مكتوب و تصوير ديوارنگاره‌ها ديده مي‌شود و اين آثار نمونه‌هاي‌ اسناد تصويري در مورد مطالعۀ پوشاك دورۀ صفوي هستند.