بررسي تأثير تيمار شيميايي ماده ليگنوسلولزي بر خواص فيزيكي و مكانيكي چند‌سازه‌ي هيبريدي آرد پوسته برنج/پلي‌پروپيلن/نانورس

در اين تحقيق، تأثير تيمار شيميايي آرد پوسته برنج با اسيد استيك گلاسيال و بنزيل‌كلرايد بر خواص فيزيكي و مكانيكي چندسازه‌ي پلي‌پروپيلن/آرد پوسته برنج/نانوكلي مورد بررسي قرار گرفت. به اين منظور آرد پوسته برنج با اندازه مش 40+/60- انتخاب شد. ابتدا آرد خشك شده در محلول هيدروكسيد سديم غوطه‌ور و بعد با اسيد استيك گلاسيال و بنزيل كلرايد تحت تيمار شيميايي قرار گرفت. پس از اختلاط نانورس در 4 سطح (0، 1، 3 و 5Phc )، پلي‌پروپيلن مذاب (60 درصد) و سازگاركننده MAPP به مقدار Phc 4، آرد پوسته برنج تيمار شده و نشده (40 درصد) اضافه و چند‌سازه‌هايي ساخته شد. سپس خواص فيزيكي و مكانيكي چندسازه توليد شده مورد بررسي و مقايسه قرار گرفت. براي اطمينان از انجام تيمار شيميايي از طيف سنجي مادون قرمز استفاده شد. نتايج طيف‌سنجي نشان داد كه ناحيه جذبي‌1-cm 3425 – 3420 كه محل جذب گروه‌هاي هيدروكسيل است تغيير پيدا كرده است. در ناحيه جذبي‌ 1-cm 1620-1400 (مربوط به گروه كربونيل) تغييرات در پيك آرد پوسته برنج ناشي از خروج همي‌سلولز از آرد پوسته برنج تيمار شده است. خواص مكانيكي نمونه‌هاي تيمار شده نسبت به نمونه‌هاي بدون تيمار افزايش و خواص فيزيكي آن بهبود يافت. با افزايش مقدار نانورس، روند تغييرات مقاومت‌هاي كششي و خمشي نزولي و مقدار جذب آب و واكشيدگي ضخامت بهبود يافت.