واكاوي علل و انگيزه‌هاي امارات متحده عربي در عادي‌سازي روابط با رژيم صهيونيستي و پيامدهاي آن بر امنيت ملي جمهوري اسلامي ايران

منطقه غرب آسيا يكي از مهمترين مناطق بين‌المللي است كه در سال‌هاي اخير به‌ويژه پس از بيداري اسلامي (2011) با تحولات عميق و گسترده‌اي مواجه شد. اين مسئله، نه تنها سياست خارجي و امنيتي دولت‌ها را متحول ساخت بلكه با بازتعريف ائتلاف‌ها و اتحادهاي جديد، زمينه تغيير نظم موجود و شكل‌گيري واقعيت‌هاي نوين استراتژيكي را در منطقه‌ به‌وجود آورد. در اين ميان، امارات متحدۀ عربي، علي‌رغم روابط گسترده‌اي كه از ساليان گذشته با رژيم صهيونيستي داشت، به‌عنوان سومين كشور عربي، به‌طور رسمي در سپتامبر 2020 روابط خود را با اين رژيم علني ساخت و دومينويي از عادي‌سازي روابط ميان اعراب با رژيم صهيونيستي را پس از 26 سال به حركت درآورد. در اين چارچوب، اين مقاله به‌دنبال پاسخ به اين سوال اصلي است كه مهمترين متغيرهاي تأثيرگذار در علني‌سازي روابط امارات متحدۀ عربي با رژيم صهيونيستي كدامند و اين مسئله، چه تأثيري بر امنيت ملي جمهوري اسلامي ايران دارد؟ يافته‌هاي اين مقاله با تأكيد بر موازنۀ تهديد، نشان مي‌دهد كه موازنه‌سازي در برابر محور مقاومت (و به ويژه گروه‌هاي اخواني)، انديشيدن به خاورميانۀ پساآمريكا و هراس از سياست‌هاي واشنگتن، جلب حمايت آمريكا و استفاده از لابي‌هاي صهيونيستي و همچنين بهره‌مندي از مزاياي فناورانه رژيم صهيونيستي، متغيرهاي اصلي و تأثيرگذار در علني‌سازي روابط امارات متحدۀ عربي با رژيم صهيونيستي به شمار مي‌آيد. چنين رخدادي، براي جمهوري اسلامي ايران فضاي ژئوپوليتيكي جديدي را ايجاد نموده است كه در آينده مي‌تواند در قدرت ملي و نفوذ منطقه‌اي محور مقاومت به رهبري ايران تأثيرگذار باشد.