نسبت سنجي سيره‌ي نبوي و علوي عليهما و آلهما السلام در مواجهه با براندازان داخلي

شواهد فقهي و تاريخي حاكي از آن است نبي مكرم اسلامصلي الله عليه‌و‌آله و اميرالمؤمنين عليه‌السلام ، با طيفي از براندازان داخلي مواجه بودند. اين عده در قالب اقدامات براندازانه‌ي نرم و سخت در صدد تضعيف نظام سياسي و آسيب رساندن به آن بزرگواران بوده‌اند. اگر چه سيره‌ي نبوي و علوي عليهما‌و‌آل هم ا‌السلام در مواجهه با براندازان نرم، يكسان است؛ اما در مواجهه با براندازان سخت، اميرالمؤمنين عليه‌السلام با طيف براندازي كه اقدام مسلحانه داشتند دست به سلاح بردند؛ لكن اين نوع اقدام از سوي نبي مكرم اسلام صلي الله عليه‌و‌آله، گزارش نشده است. مقاله‌ي حاضر فلسفه و چرايي تمايز اين دو سيره را مورد توجه قرار داده است. بر اين اساس تلاش كرده است تا با روش توصيفي وتحليلي، نشان دهد كه منافقين زمان پيامبر اسلامصلي الله عليه‌و‌آله، هيچ‌گاه جرأت آشكار كردن اقدامات براندازنه خويش را نداشتند. و حال آنكه اميرالمؤمنين عليه السلام با طيفي از منافقين مواجه بودند كه به صورت علني و آشكار بر عليه آن حضرت و حاكميت سياسي ايشان، اقدام مسلحانه انجام دادند. بنابراين تمايز دو سيره، ناشي از دو سياست متفاوت در شرايط يكسان نيست. علاوه بر اين، نظر به امتداد ولايت سياسي معصوم عليه‌السلام و تطبيق مصداقي آن بر فقيه جامع الشرايط، سيره‌ي اميرالمؤمنين عليه‌السلام در مواجهه با براندازان نرم و سخت در عصر غيبت نيز، مُتَّبع و لازم الاجرا خواهد بود.