مطالعه كيفي وضعيت آموزش مجازي در دوران شيوع ويروس كرونا

پس از شيوع ويروس كرونا، آموزش حضوري به يك‌باره جاي خود را به آموزش مجازي داد. به دليل فراهم نبودن امكانات، زيرساخت‌ها و انتظارات عمومي، نوعي وضعيت آنوميك در نظام آموزشي به وجود آمد كه در اين تحقيق مورد مطالعه قرار گرفته است. تحقيق حاضر با استفاده از روش كيفيِ نظريه زمينه‌اي و ابزار مصاحبه عميق و با استفاده از روش نمونه‌گيري نظري تا رسيدن به مرحله اشباع نظري، در بين 16 نفر از معلمان مقطع متوسطه اول شهر ياسوج انجام گرفته است. روش تحليل داده‌ها نيز كدگذاري بر اساس روش گليزر و اشتراوس بود. يافته‌ها نشان داد كه آموزش مجازي آنوميك شده است. چرا كه نظم پيشينِ آموزشي از بين رفته و نظم جديدي جايگزين آن نشده است. «تعامل خانواده و آموزش» و «ارزشيابي ناتمام» به‌عنوان عوامل زمينه‌اي و مداخله‌گر در اين وضعيت نقش داشتند. در آموزش مجازي آنوميك، استراتژي معلمان، مسئوليت‌گريزي و استراتژي دانش‌آموزان درس‌گريزي بود. پيامد چنين وضعيتي، مسأله‌مندي اقتدار معلم، بيگانگي از محيط آموزشي، چيزانگاري و افت تحصيلي دانش‌آموزان است.