بررسي جامعه‌شناختي نقش سبك زندگي در كيفيت زندگي شهروندان 65 سال به بالاي شهرستان بندر ماهشهر

يكي از دغدغه‌هاي امروز، سبك زندگي كيفيت بخش است. مقاله حاضر به بررسي جامعه‌شناختي نقش سبك زندگي در كيفيت زندگي شهروندان 65 سال به بالاي شهرستان بندر ماهشهر مي‌پردازد. مقاله با رويكردهاي اسكانديناوي، آمريكايي و رويكرد كيفيت اجتماعي به كيفيت زندگي و نگاه تركيبي نظريات بورديو از ميدان در نظريه تمايز و تعريف گيدنز از سبك زندگي و ساخت اجتماعي به سبك زندگي، با روش پيمايش انجام شده است. 396 شهروند 65 سال به بالا از طريق فرمول كوكران به‌عنوان نمونه آماري تعيين، به وسيله نمونه‌گيري مطبق و ابزار پرسشنامه محقق ساخته داده‌هاي آماري آن جمع‌آوري و با استفاده از نرم‌افزار SPSS تحليل شده است. نتايج نشان مي‌دهد كيفيت زندگي عيني، ذهني و جمعي شهروندان به ترتيب در سطح 69/61، 3/52 و 2/41 درصد از حداكثر درصد ميانگين بالقوه اين ابعاد كيفيت زندگي بوده است. همچنين سبك زندگي شهروندان بيشتر مصرفي است تا توليدي و از سوي ديگر اجتماعي است تا اقتصادي و فرهنگي. بر اساس نتايج، به ترتيب سبك زندگي اقتصادي با 485/0 تأثير كل، سبك زندگي اجتماعي با 375/0 تأثير كل، سبك زندگي فرهنگي با 280/0 تأثير كل از يك‌سو و در دسته‌بندي ديگر سبك زندگي توليدي با 558/0 تأثير كل و سبك زندگي مصرفي با 450/0 تأثير كل، بيشترين اثرگذاري را با كيفيت زندگي داشته است. در صورتي كه كيفيت زندگي به‌عنوان يك كل هدف‌گذاري شده باشد؛ به ترتيب نياز به تركيبي از كنش‌ها و سبك‌هاي زندگي اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي است كه الف) سرمايه‌هاي سه‌گانه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي و ب) برداشت، ارزيابي و تصورات ذهني مقايسه‌اي از سرمايه‌هاي سه‌گانه كه مي‌توان بر آن سرمايه ذهني نام نهاد؛ و در مجموع به ترتيب سرمايه‌هاي چهارگانه اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و ذهني را تشكيل مي‌دهند. اين كيفيت زندگي را به‌عنوان كيفيت زندگي كنش محور يا تعاملي مي‌توان نام نهاد.