مقايسه اثربخشي طرحواره درماني و شناخت درماني مبتني بر ذهن اگاهي بر استرس، تاب آوري، تنظيم هيجان و بهزيستي روان شناختي بيماران قلبي- عروقي

هدف از پژوهش حاضر، مقايسه اثربخشي طرحواره درماني و شناخت درماني مبتني بر ذهن اگاهي بر استرس، تاب آوري، تنظيم هيجان و بهزيستي روان شناختي بيماران قلبي- عروقي بوده است. روش تحقيق به لحاظ هدف كاربردي و به لحاظ روش گردآوري اطلاعات شبه آزمايشي مي‌باشد. جامعه آماري اين پژوهش شامل بيماران قلبي و عروقي شهر تهران در سال 1401 مي‌باشند. حجم نمونه آماري با توجه به ماهيت روش مطالعه 30 نفر بوده است. ابزار پژوهش پرسشنامه تاب آوري كانر و ديويدسون، پرسشنامه بهزيستي روان‌شناختي ريف، پرسشنامه استرس ادراك شده كوهن و پرسشنامه تنظيم هيجان گارنفسكي مي‌باشد. مبتني بر يافته‌هاي پژوهش حاضر مشخص گرديد طرحواره درماني بر تاب‌آوري بيماران قلبي عروقي اثربخش بوده است، شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي بر استرس بيماران قلبي عروقي اثربخش بوده است، طرحواره درماني و شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي بر تنظيم هيجان  و بهزيستي روان شناختي بيماران قلبي عروقي اثربخش بوده است، همچنين مشخص گرديد كه طرحواره درماني نسبت به شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي اثربخش تر بوده است.