پيش‌بيني نگراني‌هاي دوران بارداري براساس كيفيت زناشويي و خودنظم‌جويي شناختي با نقش ميانجي امنيت رواني

مقدمه: در دوران بارداري، كيفيت زندگي زناشويي و امنيت رواني زنان تهديد مي شود. سلامت جسمي، روحي و رواني زن در اين دوره اثرات قابل توجهي بر سلامت جنين، موفقيت در زايمان طبيعي و شيردهي دارد و سلامت را ارتقا دهد. حفظ امنيت رواني، خودتنظيمي شناختي هيجان و كيفيت روابط زناشويي مي‌تواند در طول دوران بارداري از نگراني‌هاي اين دوره تا حدودي بكاهد. هدف پژوهش طراحي مدل ساختاري كيفيت زناشويي و خودنظم‌جويي شناختي با نقش ميانجي امنيت رواني جهت پيش‌بيني نگراني‌هاي دوران بارداري بود . روش بررسي: روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي پيش‌بين به روش مدل‌يابي معادلات ساختاري بود. جامعه آماري شامل كليه زنان باردار از سن 25 تا 40 سال شهر يزد در سال 1402 بود كه از بين آن‌ها تعداد 275 نفر به روش نمونه‌گيري خوشه اي به صورت تصادفي از ميان مراجع كنندگان زنان باردار به مراكز بهداشتي و درمانگاه هاي شهر يزد  انتخاب شدند.  جمع آوري اطلاعات با استفاده  از پرسشنامه‌هاي نگراني‌هاي دوران بارداري آلدرسي و لين (2011)، كيفيت زناشويي باسبي و همكاران (1995)، امنيت رواني مازلو (2004) و خودنظم‌جويي شناختي هيجان گارنفسكي و همكاران (2002) انجام شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با روش‌هاي همبستگي پيرسون و مدليابي معادلات ساختاري به كمك نرم‌افزارهاي       SPSS-19 و AMOS-20 انجام شد. يافته ها: نتايج آزمون رگرسيون چند متغيري نشان داد متغيرهاي خودنظم‌جويي شناختي هيجان (هيجان مثبت 49/0=R، هيجان منفي )056/0=R و كيفيت زناشويي )089/0=R با ميانجي‌گري امنيت رواني بر نگراني‌هاي دوران بارداري اثر مستقيم و معني‌داري دارند (05/0 P). امنيت رواني نيز بر نگراني‌هاي دوران بارداري اثر مستقيم، منفي و معني‌داري داشت (05/0 P). نتيجه گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان مي دهد مدل ساختاري نگراني‌هاي دوران بارداري بر اساس خودنظم‌جويي شناختي هيجان و كيفيت زناشويي با ميانجي‌گري امنيت رواني از شاخص‌هاي برازش مطلوبي برخوردار بود و از اين رو آگاهي از اين متغيرها مي‌تواند در كاهش نگراني‌هاي دوران بارداري كمك‌كننده باشد.