بررسي اثربخشي درمان تلفيقي ( شناختي - رفتاري (CBT)) و درمان مبتني بر پذيرش و تعهد (ACT) بر خستگي رواني، پريشاني رواني در پرستاران با نشانه‌هاي فرسودگي شغلي بيمارستان امام رضا (ع)

مقدمه: پرستاران بخش بزرگي از نيروي كار مراقبت هاي بهداشتي ناراحتي و فرسودگي قابل توجهي را گزارش مي كنند كه مي تواند منجر به مراقبت ضعيف از بيمار شود، به طوري كه طبق آخرين گزارش در سال 98 ميزان فرسودگي شغلي در پرستاران 25 درصد گزارش شده است. يكي از مداخلات روانشاسي درمان تلفيقي است كه مي تواند در بهبود خستكي رواني وپرپشاني رواني موثر باشد. لذا هدف اين پژوهش بررسي اثربخشي درمان تلفيقي  بر  كاهش خستگي رواني و پريشاني رواني در پرستاران با نشانه هاي فرسودگي شغلي بيمارستان امام رضا (ع) بود. روش بررسي: اين پژوهش از نوع مطالعات نيمه آزمايشي پيش ‌آزمون-پس ‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري را كليه پرستاران زن شاغل بيمارستان امام رضا (ع) داراي نشانه‌هاي فرسودگي شغلي تشكيل مي ‌دهند. به روش نمونه گيري هدفمند تعداد 30 نفر از پرستاران با در نظر گرفتن معيارهاي ورود به مطالعه انتخاب شدند و به صورت تصادفي دو گروه آزمايش و كنترل گـــمارده شـــدند. هر دو گروه قبل از شروع مداخله و پس از آن به پرسشنامه خستگي روان استمس و همكاران و پريشاني روان شناختي كسلر پاسخ دادند. مداخله درماني طي 10 جلسه ي 45 دقيقه اي، هفته اي دو بار به شيوه گروهي براي گروه آزمايش ارائه شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه باكنترل اثرپيش آزمون و با درنظر گرفتن پس آزمون درمان تلفيقي بر  كاهش پريشاني رواني و خستگي رواني پرستاران با نشانه هاي فرسودگي شغلي اثربخشي قابل ملاحظه اي دارد. نتيجه گيري: بر اساس يافته‌ها پيشنهاد مي شود به منظور كاهش خستگي رواني، كاهش پريشاني رواني پذيري روانشناختي  از روش درمان تلفيقي  به شكل مستمر در بيمارستان‌ها و دانشگاه‌ها براي پرستاران به صورت كلاس‌هاي آموزشي استفاده شود.