تبيين تجارب دلايل عدم تبعيت از درمان در بيماران مبتلا به سرطان خون در شهر زاهدان سال 1401: يك مطالعه كيفي

مقدمه: يكي از مهمترين چالش هايي كه در بيماران سرطاني وجود دارد طولاني بودن دوره درمان و به تبع آن عدم تبعيت از درمان است. با توجه به بافت فرهنگي و بومي استان سيستان و بلوچستان اهميت اين موضع بيشتر احساس مي شود. لذا مطالعه حاضر با هدف تبيين تجارب دلايل عدم تبعيت از درمان در بيماران مبتلا به سرطان خون انجام شد.روش بررسي: اين مطالعه مقطعي، به صورت كيفي با رويكرد تحليل محتوا با روش نمونه گيري مبتني بر هدف بر روي 34 نفر از بيماران مبتلا سرطان خون با ميانگين سني 7±46 سال در سال 1401 انجام شد. ابزار گردآوري داده‌ها، راهنماي مصاحبه نيمه ساختار يافته بود. تمام مصاحبه ها ضبط و روزانه بر روي كاغذ پياده سازي شد. در نهايت داده ها به روش تحليل محتوا قراردادي، كد گذاري انجام شد.يافته ها: در اين مطالعه تعداد 17 زن و 17 مرد وارد مطالعه شدند. تعداد 9 نفر(26.5 درصد)، بيش از 50 سال سن داشتد. پس از خلاصه سازي و كد بندي موارد مطرح شده از سوي شركت كنندگان تعداد 114 كد اوليه بدست آمد، پنج تم اصلي (مشكلات مالي، عدم دسترسي به خدمات درماني، بي اعتمادي به سيستم سلامت و‌درمان، تداخلات دارويي و بي انگيزگي ادامه درمان) و 10 تم فرعي استخراج گرديد.نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان مي دهد كه تبعيت از رژيم درماني در بيماران مبتلا به سرطان مساله اي پيچيده است كه به عوامل متعددي بستگي دارد. افزايش سواد سلامت، حمايت مالي و معنوي دولت، افزايش پوشش بيمه اي، توسعه زير ساخت جهت دسترسي بهتر بيماران به دارو ها و مراكز درماني از جمله پيشنهادات اجرايي اين مطالعه مي باشد.