پيشايندها و پيامدهاي بخشش در دانشجويان دانشگاه كابل افغانستان

اهداف: هدف از اين پژوهش، آزمون شناسايي پيشايندهاي و پيامدهاي بخشش در دانشجويان دانشگاه كابل بود. مواد و روش ها: نمونه‌ي پژوهش را، 300 نفر از دانشجويان تشكيل مي دادند كه به صورت تصادفي انتخاب شدند. به منظور جمع آوري داده ها از پرسشنامه هاي بخشش (تامپسون، 2005)، توافق جويي (مك كري و كاستا، 1992)، عزت نفس (روزنبرگ، 1965)، انسجام خانواده (با الهام از مدل تركيبي السون، 1999؛ رضويه و ساماني، 1379)، همدلي (EQ-8)، عقايد مذهبي (گلاك و استارك، 1965)، كيفيت زندگي (وار، كوسينسكي و كلر، 1996)، سلامت رواني- جسمي GHQ-12 (گلدبرگ و هيلير ، 1979) و خوش بيني (شيير و كارور، 1994) استفاده شد. براي ارزيابي الگوي پيشنهادي از الگويابي معادلات ساختاري و آزمودن اثرهاي واسطه اي از روش بوت استراپ نرم افزار AMOS 22 استفاده شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه تمام ضرايب مسيرهاي مستقيم بين متغيرهاي پژوهش، بجز مسيرهاي انسجام خانواده، عقايد مذهبي، توافق جويي و كيفيت زندگي از لحاظ آماري در سطح (p 0/05) معني دار است. طبق نتايج پژوهش، رابطه غير مستقيم عزت نفس با سلامت رواني- جسمي و خوش بيني، توافق جويي با سلامت رواني- جسمي و همدلي با سلامت رواني- جسمي و خوش بيني از طريق ميانجي گري بخشش معني دارد بود. نتيجه گيري: يافته هاي پژوهش حاضر، چارچوب مفيدي را براي شناسايي عوامل تأثيرگذار در شروع بخشش و پيامدهاي حاصل از آن فراهم مي كند.