مقايسه اثربخشي درمان فعال سازي رفتاري با درمان شناختي- رفتاري مبتني بر ذهن آگاهي بر تنظيم شناختي هيجان و كاركردهاي اجرايي در افراد مبتلا به وسواس فكري- عملي

زمينه و هدف: وسواس فكري عملي يكي از اختلالات جدي روانشناختي است كه مي تواند عملكرد طبيعي فرد را با مشكل مواجه كرده و لازم است مورد توجه و درمان قرار گيرد. هدف اين مطالعه، مقايسه اثربخشي درمان فعال سازي رفتاري و درمان شناختي- رفتاري مبتني بر ذهن آگاهي بر تنظيم شناختي هيجان و كاركردهاي اجرايي در افراد مبتلا به وسواس فكري- عملي بود. روش كار: پژوهش حاضر از نوع نيمه تجربي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون و با گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل 42 بيمار مبتلا به اختلال وسواس فكري- عملي شهرستان كرج در سال 1400 بود كه به صورت تصادفي در سه گروه درمان فعال سازي رفتاري، درمان شناختي- رفتاري مبتني بر ذهن آگاهي و گروه كنترل جايگزين شدند. از پرسشنامه‌هاي تنظيم شناختي هيجان گارنفسكي و همكاران (2006) و كاركردهاي اجرايي نجاتي (2013) براي اندازه گيري اثربخشي درمان‫ها استفاده شد. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از روش‌هاي آمار توصيفي و تحليل كوواريانس چندمتغيره و نرم‫افزار SPSS-18 انجام گرديد. يافته ها: بين اثربخشي درمان فعال‌سازي رفتاري و درمان شناختي- رفتاري مبتني بر ذهن‌آگاهي بر راهبردهاي تنظيم شناختي سازش يافته هيجان، تفاوت آماري معناداري وجود داشت (F=57.71, p=0.001)، اما اين دو روش درماني بر بهبود كاركردهاي اجرايي بيماران تاثيرگذار نبود. نتيجه گيري: يافته ها نشان داد كه درمان مبتني بر فعال سازي رفتاري و شناختي- رفتاري مبتني بر ذهن آگاهي مي‫تواند باعث افزايش راهبردهاي شناختي سازش يافته در افراد مبتلا به وسواس فكري- عملي شود، اما بر كاركردهاي اجرايي بيماران مبتلا به وسواس فكري- عملي موثر نيست. بنابراين از طريق اين دو روش درماني مي‫توان به افزايش تنظيم شناختي در بيماران مبتلا به وسواس فكري- عملي كمك كرد.