اثربخشي درمان شناختي- رفتاري آنلاين بر دشواري در تنظيم هيجان و بهزيستي روانشناختي دانشجويان داراي اضطراب كوويد-19

زمينه و هدف: طي همه گيري كوويد-19 و قرنطينه سراسري، بسياري از دانشگاه ها تعطيل شدند و به صورت الكترونيك به فعاليت خود ادامه دادند. همين موضوع باعث گرديد بسياري از دانشجويان اضطراب بالايي را تجربه كنند. در همين راستا، پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي درمان شناختي- رفتاري آنلاين بر دشواري در تنظيم هيجان و بهزيستي روانشناختي دانشجويان داراي اضطراب كوويد-19 انجام شد.روش كار: پژوهش حاضر از نوع نيمه تجربي پيش آزمون- پس آزمون و با گروه كنترل بود كه در سال 1400 روي 30 نفر از دانشجويان دانشگاه تربيت مدرس تهران كه داراي اضطراب كوويد-19 بودند، انجام شد. ابتدا دانشجويان با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند، سپس به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (15 نفر) و كنترل (15 نفر) قرار گرفتند. ابزار گردآوري داده ها شامل پرسشنامه هاي اضطراب كوويد-19، دشواري در تنظيم هيجان و بهزيستي روانشناختي بودند كه در دو مرحله قبل و بعد از مداخله در هر دو گروه تكميل شدند. گروه آزمايش هشت جلسه 90 دقيقه اي درمان شناختي- رفتاري را دريافت كردند. در انتها داده هاي به دست آمده با آزمون تحليل كوواريانس چند متغيره تحليل شدند.يافته ها: نتايج تحليل كوواريانس نشان داد كه درمان شناختي- رفتاري آنلاين به صورت معناداري موجب افزايش بهزيستي روانشناختي و كاهش دشواري در تنظيم هيجان در دانشجويان داراي اضطراب كوويد-19 مي شود (0.01 P). هم چنين براساس نتايج، 94 درصد از كل واريانس هاي گروه آزمايش و كنترل ناشي از اثر متغير مستقل بود.نتيجه گيري: با توجه به كارآمدي درمان شناختي- رفتاري آنلاين بر تنظيم هيجان و بهزيستي روانشناختي دانشجويان داراي اضطراب كوويد-19، به منظور ارائه سريع خدمات درماني طي شرايط حاد و پاندمي مي توان از اين روش براي ساير اختلالات روانشناختي استفاده كرد.